Monaster Nowodziewiczy w Moskwie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Monaster Nowodziewiczy
w Moskwie

Новодевичий монастырь
Monaster Nowodziewiczyw Moskwie
Państwo  Rosja
Miejscowość Moskwa
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny
Rodzaj klasztoru monaster
Typ zakonu żeński
Obiekty sakralne
Sobór Smoleńskiej Ikony Matki Bożej
Cerkwie: Zaśnięcia Matki Bożej,
św. Ambrożego,
Przemienienia Pańskiego (nadbramna)
Rok budowy 1524
Data zamknięcia 1922
Data reaktywacji 1994
Położenie na mapie Moskwy
Mapa lokalizacyjna Moskwy
Monaster Nowodziewiczyw Moskwie
Monaster Nowodziewiczy
w Moskwie
Położenie na mapie Rosji
Mapa lokalizacyjna Rosji
Monaster Nowodziewiczyw Moskwie
Monaster Nowodziewiczy
w Moskwie
Ziemia 55°43′34″N 37°33′22″E/55,726111 37,556111Na mapach: 55°43′34″N 37°33′22″E/55,726111 37,556111
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Ensemble of the Novodevichy Conventa
Obiekt z listy światowego dziedzictwa UNESCO
Typ kulturowe
Spełniane kryterium I, IV, VI
Charakterystyka #1097
Regionb Europa i Ameryka Północna
Historia wpisania na listę
Wpisanie na listę 2004
na 28. sesji
a Oficjalna nazwa wpisana na liście UNESCO
b Oficjalny podział dokonany przez UNESCO
brak współrzędnych

Klasztor Nowodziewiczy (ros. Новодевичий монастырь) – wybudowany w 1524 roku w Moskwie, dla uczczenia zdobycia Smoleńska. We wrześniu 1610 roku hetman Stanisław Żółkiewski rozlokował w klasztorze Nowodziewiczym cztery polskie chorągwie pod dowództwem Jana Chluskiego, Jana Hreczynina, Olszańskiego i Kotowskiego[1][2][3].

We wrześniu 1612 roku w jego pobliżu rozegrała się bitwa, w której Jan Karol Chodkiewicz idący na odsiecz oblężonej polskiej załodze moskiewskiego Kremla poniósł taktyczną porażkę z powstańcami moskiewskimi Dmitrija Pożarskiego. W XVII wieku Zofia Romanowa, siostra cara Piotra I Wielkiego, przebudowała go, a od 1682 roku stał się on jej drugą rezydencją. W tym samym klasztorze została zamknięta, gdy Piotr I przejął władzę. Niedługo później uwięził tam również swą pierwszą żonę Jewdokiję Łopuchiną.

W 1922 roku klasztor został zamieniony w Muzeum Emancypacji Kobiet. W 1934 stał się filią Państwowego Muzeum Historycznego.

Niektóre części zespołu klasztornego:

  • Cmentarz Nowodziewiczy, przyległy do murów klasztoru.
  • Sobór Smoleński, wznoszony w latach 1524-1525, wzorowany na kremlowskim soborze Uspieńskim, o bogato zdobionym freskami wnętrzu.
  • Cerkiew Uspieńska, stawiana w okresie 16851687.
  • Nadbramna cerkiew Przemienienia, budowana od 1687 do 1689, w stylu moskiewskiego baroku.
  • Dzwonnica z 1690 roku.
  • Cerkiew św. Ambrożego.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Samuel Maskiewicz "Pamiętnik", s. 33-34
  2. Stanisław Żółkiewski Początek i progres wojny moskiewskiej [dostep 25-08-2008], s. 136
  3. Tomasz Bohun "Moskwa 1612", Bellona 2007, s. 52-54