Eugen Meindl
| Eugen Meindl Eugen Albert Max Meindl |
|
 Generał Eugen Meindl w 1942 |
|
 General der Fallschirmtruppe |
|
| Data i miejsce urodzenia | 16 lipca 1892 Donaueschingen |
| Data i miejsce śmierci | 24 stycznia 1951 Monachium |
| Przebieg służby | |
| Lata służby | od 1912 |
| Siły zbrojne | Armia Cesarstwa Niemieckiego Reichswehra Heer Luftwaffe (od 1940) |
| Główne wojny i bitwy | I wojna światowa, II wojna światowa: Bitwa o Kretę |
| Odznaczenia | |
   |
|
Eugen Albert Max Meindl (ur. 16 lipca 1892 w Donaueschingen, zm. 24 stycznia 1951 w Monachium) - niemiecki generał wojsk spadochronowych, uczestnik pierwszej i drugiej wojny światowej, odznaczony Krzyżem Rycerskim z Liśćmi Dębu i Mieczami.
Spis treści |
Początki kariery wojskowej [edytuj]
W lipcu 1912 roku wstąpił do służby wojskowej w pułku artylerii w Haguenau. W lutym 1914 został mianowany do stopnia porucznika.
I wojna światowa [edytuj]
Walczył w artylerii, za zasługi na polu bitwy był odznaczony Krzyżem Żelaznym obu stopni i trzema innymi medalami.
Okres międzywojenny [edytuj]
Nadal służył w Reichswehrze, w artylerii. Do wybuchu II wojny światowej był dowódcą 112 pułku artylerii górskiej w Grazu w stopniu pułkownika.
II wojna światowa [edytuj]
Brał udział w napaści na Polskę i Norwegię.
W sierpniu 1940 został przeniesiony do wojsk powietrznodesantowych, został dowódcą 1 pułku szturmowo - spadochronowego. W maju 1941 roku uczestniczył w desancie na Kretę, za co został odznaczony Krzyżem Rycerskim. Został ciężko ranny i przebywał w szpitalu.
Od lutego 1942 był na froncie wschodnim dowódcą dywizji "Mayndl" (później przemianowanej na 21 Dywizję Polową Luftwaffe - 21. Luftwaffen-Felddivision), w stopniu generała majora. Walczył w rejonie Stara Russa, Demiańsk, Chołm. 27 sierpnia 1942 roku został odznaczony Złotym Niemieckim Krzyżem (Deutsches Kreuz in Gold).
Od 1 października 1942 był dowódcą XIII Korpusu Lotniczego, w stopniu (od lutego 1943) generała porucznika.
Od lipca do października 1943 pełnił funkcję inspektora sił polowych Luftwaffe (Inspekteur der Luftwaffen-Inspektion 18 „Lw.-Feldverbände“).
W listopadzie 1943 został dowódcą II Korpusu Spadochronowego (w Normandii). W kwietniu 1944 został mianowany generałem wojsk spadochronowych. Podczas walk w Normandii w sierpniu 1944 roku otrzymał Liście Dębu do Krzyża Rycerskiego.
Pod koniec 1944 i na początku 1945 walczył w Holandii nad Dolnym Renem. 8 maja 1945 został nagrodzony mieczami do Krzyża Rycerskiego z liśćmi dębowymi.
25 maja 1945 został wzięty do niewoli brytyjskiej, skąd został zwolniony we wrześniu 1947.
Bibliografia [edytuj]
- Gordon Williamson, Malcolm McGregor: German commanders of World War II.: Waffen-SS, Luftwaffe & Navy (2). Oksford: Osprey Publishing, 2006, s. 54-56. ISBN 184176597X.
- Berger, Florian. Mit eichenlaub und Schwertern. Die Soldaten höchstdekorierten des Weltkrieges Zweiten. Selbstverlag Florian Berger, 2000. ISBN 3-9501307-0-5.
