Eugen Meindl

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Eugen Meindl
Eugen Albert Max Meindl
Generał Eugen Meindl w 1942
Generał Eugen Meindl w 1942
General der Fallschirmtruppe General der Fallschirmtruppe
Data i miejsce urodzenia 16 lipca 1892
Donaueschingen
Data i miejsce śmierci 24 stycznia 1951
Monachium
Przebieg służby
Lata służby od 1912
Siły zbrojne Armia Cesarstwa Niemieckiego
Reichswehra
Heer
Luftwaffe (od 1940)
Główne wojny i bitwy I wojna światowa,
II wojna światowa: Bitwa o Kretę
Odznaczenia
Krzyż Rycerski Krzyża Żelaznego z Liśćmi Dębu i Mieczami Krzyż Żelazny I Klasy (1914) Krzyż Żelazny II Klasy (1914)

Eugen Albert Max Meindl (ur. 16 lipca 1892 w Donaueschingen, zm. 24 stycznia 1951 w Monachium) - niemiecki generał wojsk spadochronowych, uczestnik pierwszej i drugiej wojny światowej, odznaczony Krzyżem Rycerskim z Liśćmi Dębu i Mieczami.

Początki kariery wojskowej[edytuj | edytuj kod]

W lipcu 1912 roku wstąpił do służby wojskowej w pułku artylerii w Haguenau. W lutym 1914 został mianowany do stopnia porucznika.

I wojna światowa[edytuj | edytuj kod]

Walczył w artylerii, za zasługi na polu bitwy był odznaczony Krzyżem Żelaznym obu stopni i trzema innymi medalami.

Okres międzywojenny[edytuj | edytuj kod]

Nadal służył w Reichswehrze, w artylerii. Do wybuchu II wojny światowej był dowódcą 112 pułku artylerii górskiej w Grazu w stopniu pułkownika.

II wojna światowa[edytuj | edytuj kod]

Generał Eugen Meindl dekoruje spadochroniarzy 21 czerwca 1944

Brał udział w napaści na Polskę i Norwegię.

W sierpniu 1940 został przeniesiony do wojsk powietrznodesantowych, został dowódcą 1 pułku szturmowo - spadochronowego. W maju 1941 roku uczestniczył w desancie na Kretę, za co został odznaczony Krzyżem Rycerskim. Został ciężko ranny i przebywał w szpitalu.

Od lutego 1942 był na froncie wschodnim dowódcą dywizji "Mayndl" (później przemianowanej na 21 Dywizję Polową Luftwaffe - 21. Luftwaffen-Felddivision), w stopniu generała majora. Walczył w rejonie Stara Russa, Demiańsk, Chołm. 27 sierpnia 1942 roku został odznaczony Złotym Niemieckim Krzyżem (Deutsches Kreuz in Gold).

Od 1 października 1942 był dowódcą XIII Korpusu Lotniczego, w stopniu (od lutego 1943) generała porucznika.

Od lipca do października 1943 pełnił funkcję inspektora sił polowych Luftwaffe (Inspekteur der Luftwaffen-Inspektion 18 „Lw.-Feldverbände“).

W listopadzie 1943 został dowódcą II Korpusu Spadochronowego (w Normandii). W kwietniu 1944 został mianowany generałem wojsk spadochronowych. Podczas walk w Normandii w sierpniu 1944 roku otrzymał Liście Dębu do Krzyża Rycerskiego.

Pod koniec 1944 i na początku 1945 walczył w Holandii nad Dolnym Renem. 8 maja 1945 został nagrodzony mieczami do Krzyża Rycerskiego z liśćmi dębowymi.

25 maja 1945 został wzięty do niewoli brytyjskiej, skąd został zwolniony we wrześniu 1947.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Gordon Williamson, Malcolm McGregor: German commanders of World War II.: Waffen-SS, Luftwaffe & Navy (2). Oksford: Osprey Publishing, 2006, s. 54-56. ISBN 184176597X.
  • Berger, Florian. Mit eichenlaub und Schwertern. Die Soldaten höchstdekorierten des Weltkrieges Zweiten. Selbstverlag Florian Berger, 2000. ISBN 3-9501307-0-5.