Fasola azuki
| Fasola azuki | |
|---|---|
| Systematyka[1] | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Klad | rośliny naczyniowe |
| Klad | Euphyllophyta |
| Klad | rośliny nasienne |
| Klasa | okrytonasienne |
| Klad | dwuliścienne właściwe |
| Rząd | bobowce |
| Rodzina | bobowate |
| Rodzaj | Vigna |
| Odmiana | var. angularis |
| Nazwa systematyczna | |
| Vigna angularis (Willd.) Ohwi & H. Ohashi | |
| Synonimy | |
|
Azukia angularis (Willd.) Ohwi, |
|
Fasola azuki, czerwona soja (Vigna angularis var. angularis) – gatunek rośliny jednorocznej z rodziny bobowatych. Dawniej zaliczany był do rodzaju fasola (Phaseolus). Uprawiana w krajach Dalekiego Wschodu: Japonii, Chinach, Korei. Aklimatyzowana i wprowadzona do uprawy w USA.
Spis treści |
Morfologia[edytuj]
- Pokrój
- Roślina do 30 cm wysokości.
- Owoc
- Strąk mały i cylindryczny, z nasionami drobnymi, wydłużonymi lub okrągławymi, w różnych kolorach.
- Gatunki podobne
- Fasola mungo
Zastosowanie[edytuj]
Roślina szeroko uprawiana w krajach azjatyckich dla jadalnych nasion i kiełków. Zawiera ok. 25% białka i wszystkie aminokwasy (w tym duże ilości lizyny), poza tryptofanem. Nasiona są wyjątkowo bogate w żelazo, wapń, kobalt. Fasola składa się na dietę Genmai-Saishoku.
Małe czerwone fasolki pochodzą z kuchni wschodniej, znane są przede wszystkim z kuchni japońskiej. W kuchni Zachodu w ciągu ostatnich dekad rozpowszechniły się przede wszystkim wśród wegetarian, jako zastępnik mięsa. W kuchniach Wschodu są natomiast często składnikiem słodyczy: głównie oblewane słodkim syropem (przypominają wtedy drażetki), lub też przetwarzane na słodką pastę[3].
Przypisy
- ↑ Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website/Fabaceae (ang.). 2001–. [dostęp 2009-09-23].
- ↑ Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-02-12].
- ↑ John Ayton, An A-Z of Food and Drink, Oxford University Press, 2002.
Bibliografia[edytuj]
- Podbielkowski: Słownik roślin użytkowych. Wyd. 6. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1989. ISBN 83-09-00256-4.