Fasola azuki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Fasola azuki
W azuki2111.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad Euphyllophyta
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad dwuliścienne właściwe
Rząd bobowce
Rodzina bobowate
Rodzaj Vigna
Odmiana var. angularis
Nazwa systematyczna
Vigna angularis (Willd.) Ohwi & H. Ohashi
Synonimy

Azukia angularis (Willd.) Ohwi,
Dolichos angularis Willd.,
Phaseolus angularis (Willd.) W. Wight[2]

"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Fasola azuki, czerwona soja (Vigna angularis var. angularis) – gatunek rośliny jednorocznej z rodziny bobowatych. Dawniej zaliczany był do rodzaju fasola (Phaseolus). Uprawiana w krajach Dalekiego Wschodu: Japonii, Chinach, Korei. Aklimatyzowana i wprowadzona do uprawy w USA.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój 
Roślina do 30 cm wysokości.
Owoc
Strąk mały i cylindryczny, z nasionami drobnymi, wydłużonymi lub okrągławymi, w różnych kolorach.
Gatunki podobne
Fasola mungo

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Roślina szeroko uprawiana w krajach azjatyckich dla jadalnych nasion i kiełków. Zawiera ok. 25% białka i wszystkie aminokwasy (w tym duże ilości lizyny). Nasiona są wyjątkowo bogate w żelazo, wapń, kobalt. Fasola składa się na dietę Genmai-Saishoku.

Małe czerwone fasolki pochodzą z kuchni wschodniej, znane są przede wszystkim z kuchni japońskiej. W kuchni Zachodu w ciągu ostatnich dekad rozpowszechniły się przede wszystkim wśród wegetarian, jako zastępnik mięsa. W kuchniach Wschodu są natomiast często składnikiem słodyczy: głównie oblewane słodkim syropem (przypominają wtedy drażetki), lub też przetwarzane na słodką pastę[3].

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website/Fabaceae (ang.). 2001–. [dostęp 2009-09-23].
  2. Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-02-12].
  3. John Ayton, An A-Z of Food and Drink, Oxford University Press, 2002.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Podbielkowski: Słownik roślin użytkowych. Wyd. 6. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1989. ISBN 83-09-00256-4.