Fluoryt

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Fluoryt
Fluoryt z Włoch Monokryształ fluorytu z Namibii
Fluoryt z Włoch Monokryształ fluorytu z Namibii
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny fluorek wapnia, CaF2
Twardość w skali Mohsa 4
Przełam muszlowy, łuskowy
Łupliwość doskonała, czterokierunkowa
Układ krystalograficzny regularny
Gęstość minerału 3,1–3,2 g/cm³
Właściwości optyczne
Barwa bezbarwny lub różne barwy, wykazuje się wyjątkowo dużą zmiennością zabarwienia, wielobarwność wykazują nawet pojedyncze okazy
Rysa biała
Połysk szklisty
Współczynnik załamania 1,433–1,448
Dodatkowe dane
Szczególne własności optycznie izotropowy

Fluoryt – szeroko rozpowszechniony minerał z gromady halogenków.

Nazwa pochodzi od łac. fluere = płynąć, z powodu zdolności tego minerału do obniżania temperatur topnienia szeregu innych minerałów (zastosowanie fluorytu jako topnika opisał w roku 1529 Georgius Agricola). Od jego nazwy pochodzi nazwa pierwiastka chemicznegofluoru oraz zjawiska fluorescencji[1].

Właściwości[edytuj | edytuj kod]

Świecenie fluorytu poddanego działaniu promieni UV

Tworzy sześcienne lub ośmiościenne kryształy, osiągające niekiedy duże rozmiary. Często występuje w postaci bliźniaków krzyżowych. Często tworzy naloty, naskorupienia i żyły. Ładne kryształy występują zazwyczaj w druzach w formie szczotek krystalicznych. W czystej formie jest bezbarwny; w przyrodzie jest zabarwiony na najróżniejsze kolory – od żółtego, różowego, zielonego i niebieskiego aż po czarny. Niekiedy wykazuje barwne wstęgowanie podobne do agatu.

Wiele próbek fluorytu wykazuje fluorescencję w świetle UV[1].

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Występuje głównie w formie żył hydrotermalnych, gdzie zazwyczaj występuje razem z minerałami kruszcowymi ołowiu, cynku i srebra, oraz w pegmatytach i skałach osadowych. Spotykany w skałach magmowych,

Miejsca występowania:

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

  • jest stosowany w przemyśle szklarskim
  • do produkcji kwasu fluorowodorowego i wyrobu tworzyw sztucznych
  • w przemyśle ceramicznym,
  • chemicznym (produkcja emalii),
  • optycznym (produkcja soczewek) i
  • metalurgicznym – jako topnik (produkcja aluminium).
  • ma duże znaczenie naukowe i kolekcjonerskie
  • niekiedy bywa stosowany jako kamień jubilerski lub ozdobny
  • służy jako materiał rzeźbiarski
Fluoroapatyt Fluorowodór Wytop metali Produkcja szkła Związki fluoroorganiczne Heksafluoroglinian sodu Wytrawianie metali Kwas fluorokrzemowy Kraking alkanów Fluorowęglowodory Chlorofluorowęglowodory Freony Teflon Fluorowanie wody Wzbogacanie uranu Heksafluorek siarki Heksafluorek wolframu Fosfogips
Przemysłowe wykorzystanie fluorytu (oraz fluoroapatytu). Kliknij na daną nazwę z grafiki by przejść do danego hasła.

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

W starożytności był używany do zapobiegania i leczenia chorób kostnych[potrzebne źródło].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Langley, Richard H., Welch, Larry. Fluorine. „Journal of Chemical Education”. 60 (9), s. 759, 1983. doi:10.1021/ed060p759. 

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons