Formuła 3000 Sezon 1996

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Sezon 1996 Mistrzostw Formuły 3000
Inauguracja 11 maja
Zakończenie 12 października
Liczba wyścigów 10
Mistrzowie
Kierowcy Jörg Müller
Zespoły Super Nova Racing
Poprzedni sezonNastępny sezon

Formuła 3000 Sezon 1996 – dwunasty sezon Formuły 3000. Rozpoczął się 11 maja na torze Nürburgring w Niemczech, a zakończył 12 października również w Niemczech, na torze Hockenheimring. Tytuł w klasyfikacji kierowców zdobył Niemiec Jörg Müller. Wśród zespołów najlepsza okazała się brytyjska ekipa Super Nova Racing.

Lista startowa[edytuj | edytuj kod]

Źródło: speedsport-magazine.com[1]

Zespół No. Zawodnik Rundy
Wielka Brytania Super Nova Racing 1 Szwecja Kenny Bräck Wszystkie
2 Brazylia Marcos Gueiros Wszystkie
Wielka Brytania Madgwick International 3 Portugalia Pedro Couceiro 1-6
4 Francja Marc Rostan 9-10
Wielka Brytania Nordic Racing 5 Stany Zjednoczone Elton Julian Wszystkie
6 Japonia Akira Iida Wszystkie
Francja DAMS 7 Francja Jean-Philippe Belloc Wszystkie
8 Francja Laurent Rédon Wszystkie
Francja Apomatox 9 Francja Christophe Tinseau Wszystkie
10 Francja Cyrille Sauvage Wszystkie
Austria RSM Marko 11 Austria Oliver Tichy Wszystkie
33 Niemcy Jörg Müller Wszystkie
Włochy Durango Equipe 14 Włochy Christian Pescatori Wszystkie
15 Włochy Fabrizio Gollin Wszystkie
Włochy Draco Engineering 16 Brazylia Ricardo Zonta Wszystkie
17 Brazylia Alexandre de Andrade 1
Brazylia Sergio Paese 2-4
Argentyna Esteban Tuero 5-10
Belgia Team Astromega 18 Francja Guillaume Gomez 1-9
19 Belgia Marc Goossens Wszystkie
Włochy Auto Sport Racing 20 Włochy Thomas Biagi 1-4, 6-10
21 Argentyna Gastón Mazzacane Wszystkie
Wielka Brytania Bob Salisbury Engineering 22 Wielka Brytania James Taylor 5-10
Wielka Brytania Alpha Plus 24 Szwecja Carl Rosenblad Wszystkie
25 Republika Południowej Afryki Stephen Watson Wszystkie
Wielka Brytania Edenbridge Racing 26 Francja David Dussau 1-2
Dania Tom Kristensen 4-6, 9-10
Argentyna Norberto Fontana 8
27 Szwecja Peter Olsson 1-3
Wielka Brytania Steve Arnold 4
Portugalia Pedro Couceiro 8-10
Wielka Brytania Pacific Racing 28 Francja Patrick Lemarié Wszystkie
29 Brazylia Cristiano da Matta Wszystkie
Włochy Shannon Racing 30 Dania Tom Kristensen 1-2
31 Włochy Luca Rangoni 2

Kalendarz wyścigów[edytuj | edytuj kod]

Źródło: speedsport-magazine.com[2]

Runda Tor Data Pole Position Najszybsze okrążenie Zwycięzca (kierowcy) Zwycięzca (zespoły)
1 Niemcy Nürburgring 11 maja Szwecja Kenny Bräck Szwecja Kenny Bräck
Niemcy Jörg Müller
Szwecja Kenny Bräck Wielka Brytania Super Nova Racing
2 Francja Circuit de Pau-Ville 27 maja Dania Tom Kristensen Dania Tom Kristensen Niemcy Jörg Müller Austria RSM Marko
3 Włochy Autodromo di Pergusa 21 lipca Belgia Marc Goossens Niemcy Jörg Müller Belgia Marc Goossens Belgia Team Astromega
4 Niemcy Hockenheimring 27 lipca Szwecja Kenny Bräck Szwecja Kenny Bräck Szwecja Kenny Bräck Wielka Brytania Super Nova Racing
5 Wielka Brytania Silverstone Circuit 18 sierpnia Szwecja Kenny Bräck Dania Tom Kristensen Szwecja Kenny Bräck Wielka Brytania Super Nova Racing
6 Belgia Circuit de Spa-Francorchamps 24 sierpnia Dania Tom Kristensen Niemcy Jörg Müller Niemcy Jörg Müller Austria RSM Marko
7 Francja Circuit de Nevers Magny-Cours 14 września Belgia Marc Goossens Szwecja Kenny Bräck Belgia Marc Goossens Belgia Team Astromega
8 Portugalia Autódromo do Estoril 21 września Niemcy Jörg Müller Brazylia Ricardo Zonta Brazylia Ricardo Zonta Włochy Draco Engineering
9 Włochy Mugello Circuit 28 września Brazylia Ricardo Zonta Brazylia Ricardo Zonta Brazylia Ricardo Zonta Włochy Draco Engineering
10 Niemcy Hockenheimring 12 października Niemcy Jörg Müller Niemcy Jörg Müller Francja Christophe Tinseau Francja Apomatox

Klasyfikacja kierowców[edytuj | edytuj kod]

Źródło: speedsport-magazine.com[3]
Punktacja:
Wyścig: 9-6-4-3-2-1 (sześć pierwszych pozycji)

Pozycja Kierowca NÜR
Niemcy
PAU
Francja
PER
Włochy
HOC
Niemcy
UK
Wielka Brytania
BEL
Belgia
MAG
Francja
PRT
Portugalia
MUG
Włochy
HOC
Niemcy
Punkty
1 Niemcy Jörg Müller 2 1 2 2 NU 1 3 2 2 NU 52
2 Szwecja Kenny Bräck 1 2 NU 1 1 5 2 3 3 DK 49
3 Belgia Marc Goossens NU NU 1 NU 16 2 1 4 6 NU 28
4 Brazylia Ricardo Zonta NU 3 NU 6 3 9 NU 1 1 11 27
5 Brazylia Marcos Gueiros 3 NU 4 3 4 15 NU NU 17 2 20
6 Francja Christophe Tinseau 8 NU 3 4 6 6 9 11 11 1 18
7 Dania Tom Kristensen 4 NU 5 2 3 4 NU 18
8 Francja Laurent Rédon 6 NU 10 NU NU 12 4 DK 8 4 7
9 Brazylia Cristiano da Matta 9 4 5 NU NU 10 5 7 NU NU 7
10 Austria Oliver Tichy 11 NZ 6 NU NU 8 NU NU 7 3 5
11 Włochy Christian Pescatori 10 NU NU 9 5 4 NU NU NU NU 5
12 Włochy Thomas Biagi NU NZ 8 DK NZ 6 6 5 7 4
13 Portugalia Pedro Couceiro 5 NU 7 NU NU 13 8 15 NU 2
14 Stany Zjednoczone Elton Julian 13 NW NU NU 7 14 12 18 14 5 2
15 Francja Patrick Lemarié 12 5 13 10 8 NU 8 15 NU 8 2
16 Włochy Fabrizio Gollin NU 10 9 NU 9 11 NU 5 22 NZ 2
17 Francja Cyrille Sauvage NU 7 NU 7 10 7 NU 13 12 6 1
18 Włochy Luca Rangoni 6 1
19 Francja Jean-Philippe Belloc 7 9 NU 8 17 20 NU 14 9 NU 0
20 Francja Guillaume Gomez NU NW 12 11 12 18 7 9 10 0
21 Japonia Akira Iida 14 8 11 12 13 NU 14 12 18 9 0
22 Argentyna Gastón Mazzacane NU NZ 14 NU 11 19 NU 10 NU NU 0
23 Republika Południowej Afryki Stephen Watson NU NU NU NU 18 16 11 NU 16 10 0
24 Argentyna Esteban Tuero 14 17 10 NU 13 NU 0
25 Szwecja Carl Rosenblad NU NZ NU 13 19 NU 13 NU 19 12 0
26 Wielka Brytania James Taylor NU NU 15 NU 21 NU 0
27 Wielka Brytania Steve Arnold 15 0
28 Francja Marc Rostan 23 NU 0
- Szwecja Peter Olsson DK NZ NU -
- Francja David Dussau NU NU -
- Brazylia Sergio Paese NU NZ NU -
- Brazylia Alexandre de Andrade NU -
- Argentyna Norberto Fontana NU -
Pozycja Kierowca NÜR
Niemcy
PAU
Francja
PER
Włochy
HOC
Niemcy
UK
Wielka Brytania
BEL
Belgia
MAG
Francja
PRT
Portugalia
MUG
Włochy
HOC
Niemcy
Punkty

Uwagi:

  • pogrubienie – pole position
  • kursywa – najszybsze okrążenie

Klasyfikacja zespołów[edytuj | edytuj kod]

Pozycja Zespół Nr NÜR
Niemcy
PAU
Francja
PER
Włochy
HOC
Niemcy
UK
Wielka Brytania
BEL
Belgia
MAG
Francja
PRT
Portugalia
MUG
Włochy
HOC
Niemcy
Punkty
1 Wielka Brytania Super Nova Racing 1 1 2 NU 1 1 5 2 3 3 DK 69
2 3 NU 4 3 4 15 NU NU 17 2
2 Austria RSM Marko 11 11 NZ 6 NU NU 8 NU NU 7 3 57
33 2 1 2 2 NU 1 3 2 2 NU
3 Belgia Team Astromega 18 NU NW 12 11 12 18 7 9 10 28
19 NU NU 1 NU 16 2 1 4 6 NU
4 Włochy Draco Engineering 16 NU 3 NU 6 3 9 NU 1 1 11 27
17 NU NU NZ NU 14 17 10 NU 13 NU
5 Francja Apomatox 9 8 NU 3 4 6 6 9 11 11 1 19
10 NU 7 NU 7 10 7 NU 13 12 6
6 Wielka Brytania Edenbridge Racing 26 NU NU 5 2 3 NU 4 NU 15
27 DK NZ NU 15 8 15 NU
7 Wielka Brytania Pacific Racing 28 12 5 13 10 8 NU 8 15 NU 8 9
29 9 4 5 NU NU 10 5 7 NU NU
8 Francja DAMS 7 7 9 NU 8 17 20 NU 14 9 NU 7
8 6 NU 10 NU NU 12 4 DK 8 4
9 Włochy Durango Equipe 14 10 NU NU 9 5 4 NU NU NU NU 7
15 NU 10 9 NU 9 11 NU 5 22 NZ
10 Włochy Shannon Racing 30 4 NU 4
31 6
11 Włochy Auto Sport Racing 20 NU NZ 8 DK NZ 6 6 5 7 4
21 NU NZ 14 NU 11 19 NU 10 NU NU
12 Wielka Brytania Nordic Racing 5 13 NW NU NU 7 14 12 18 14 5 2
6 14 8 11 12 13 NU 14 12 18 9
13 Wielka Brytania Madgwick International 3 5 NU 7 NU NU 13 2
4 23 NU
14 Wielka Brytania Alpha Plus 24 NU NZ NU 13 19 NU 13 NU 19 12 0
25 NU NU NU NU 18 16 11 NU 16 10
15 Wielka Brytania Bob Salisbury Engineering 22 NU NU 15 NU 21 NU 0
Pozycja Zespół Nr NÜR
Niemcy
PAU
Francja
PER
Włochy
HOC
Niemcy
UK
Wielka Brytania
BEL
Belgia
MAG
Francja
PRT
Portugalia
MUG
Włochy
HOC
Niemcy
Punkty

Przypisy

  1. Entrylist: FIA Formula 3000 Int. Championship - Season 1996 (ang.). speedsport-magazine.com. [dostęp 2013-12-14].
  2. Race Calendar: FIA Formula 3000 Int. Championship - Season 1996 (ang.). speedsport-magazine.com. [dostęp 2013-12-14].
  3. Results: FIA Formula 3000 Int. Championship - Season 1996 (ang.). speedsport-magazine.com. [dostęp 2013-12-14].