Frederick Weld

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Frederick Weld
Frederick Weld.jpg
Data i miejsce urodzenia 9 maja 1823
Bridport
Data i miejsce śmierci 20 lipca 1891
Chideock
Nowa Zelandia Premier Nowej Zelandii
Okres urzędowania od 24 listopada 1864
do 16 października 1865
Poprzednik Frederick Whitaker
Następca Edward Stafford

Sir Frederick Weld (ur. 9 maja 1823 w Bridport - zm. 20 lipca 1891 w Chideock) - brytyjski polityk i administrator kolonialny, przez znaczną część swojego życia związany z Nową Zelandią, której premierem był w latach 1864-1865.

Pochodził z głęboko katolickiej rodziny, jego ojciec był blisko związany z zakonem jezuitów, ufundował nawet jedną z prowadzonych przez to zgromadzenie szkół. Większość dzieciństwa spędził we Francji, gdzie przebywali wówczas jego rodzice. Studia ukończył we Fryburgu. Początkowo marzył o karierze wojskowej, ale zrezygnował z tych planów za radą swego uniwersyteckiego opiekuna. Zamiast tego postanowił wyjechać do będącej wówczas brytyjską kolonią Nowej Zelandii. Tam wraz ze swoim kuzynem założył dobrze prosperujące przedsiębiorstwo, wyspecjalizowane w hodowli owiec.

Wkrótce zaangażował się w życie publiczne, stając się aktywnym działaczem ruchu na rzecz równouprawnienia katolików. W 1854 został po raz pierwszy wybrany do parlamentu kolonii. W 1860 objął stanowisko ministra ds. tubylców w gabinecie Edwarda Stafforda. Po upadku rządu Fredericka Whitakera w 1864, stanął na czele nowego gabinetu. Niespełna roczny okres jego urzędowania przypadł na czas dużych niepokojów społecznych, zarówno między rdzennymi a napływowymi mieszkańcami archipelagu, jak i pomiędzy społecznościami dwóch największych miast - Auckland i Wellington (ci pierwsi nie mogli pogodzić się z faktem utraty statusu stołecznego na rzecz tych drugich). W tym czasie doszło też do wycofania z Nowej Zelandii wojsk brytyjskich, co jednak budziło bardzo mieszane odczucia wśród opinii publicznej. Weld źle znosił trudy sprawowania urzędu, zaczął mieć kłopoty ze zdrowiem, i ostatecznie podał się do dymisji w październiku 1865. Niespełna rok później powrócił do Anglii.

Po okresie rekonwalescencji, w 1869 rozpoczął karierę adminisratora kolonialnego i powrócił na Antypody jako gubernator Australii Zachodniej. Postanowił poznać kolonię od podszewki i w ciągu pierwszych sześciu miesięcy urzędowania przemierzył ok. 1900 km na końskim grzbiecie. W 1874 ponownie spędził kilka miesięcy w Nowej Zelandii, porządkując swoje sprawy biznesowe. W 1875 objął stanowisko gubernatora Tasmanii, które piastował przez kolejnych pięć lat. Ukoronowaniem jego kariery było pełnione w latach 1880-1887 stanowisko gubernatora Straits Settlements, kolonii na Malajach obejmującej m.in. Singapur.

W 1887 przeszedł na emeryturę, na której wciąż wiele podróżował. Zmarł w 1891 w swym rodzinnym hrabstwie Dorset w następstwie choroby, na którą zapadł podczas swego ostatniego wyjazdu do Azji. Był trzykrotnie dekorowany Orderem św. Michała i św. Jerzego kolejnych klas, a za zasługi dla Kościoła katolickiego otrzymał także papieski Order Błogosławionego Piusa IX.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]