Friedrich Paschen

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Friedrich Paschen

Louis Karl Heinrich Friedrich Paschen (22 stycznia 186525 lutego 1947) – niemiecki fizyk, znany ze swoich prac na temat wyładowań elektrycznych. Znany również z serii Paschena, którą opisał w 1908 roku. Opisał krzywą Paschena, wykorzystywaną do dziś, w swoim artykule "Über die zum Funkenübergang in Luft, Wasserstoff and Kohlensäure bei verschiedenen Drücken erforderliche Potentialdifferenz"[1].

Życie[edytuj | edytuj kod]

Paschen urodził się w Schwerinie (Zwierzynie), Meklemburgia-Schwerin. Od 1884 do 1888 studiował na Uniwersytecie Humboldta w Berlinie i w Uniwersytecie w Strasburgu, po czym został asystentem na Uniwersytecie w Münsterze. Został profesorem na Uniwersytetu w Hanowerze w 1893 i profesorem fizyki na Uniwersytecie w Tybindze w 1901. Pełnił funkcję prezesa w Physikalisch-Technischen Reichsanstalt w 1924–33. Otrzymał tytuł doctora honoris causa od Uniwersytetu w Berlinie w 1925. Wykładał tam aż do śmierci w 1947.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Friedrich Paschen. Ueber die zum Funkenübergang in Luft, Wasserstoff und Kohlensäure bei verschiedenen Drucken erforderliche Potentialdifferenz. „Annalen der Physik”, s. 69–75, 1889. doi:10.1002/andp.18892730505.