Schwerin
| Schwerin | |||||
|
|||||
| Państwo |  Niemcy |
||||
| Kraj związkowy | Meklemburgia-Pomorze Przednie | ||||
| Powierzchnia | 130,46 km² | ||||
| Populacja (2010) - liczba ludności - gęstość |
95 220  729,9 osób/km² |
||||
| Położenie | 53°38′ N 11°25′ E |
||||
| Burmistrz | Angelika Gramkow | ||||
| Tablice rejestracyjne | SN | ||||
| Strona internetowa miasta | |||||
Portal  Niemcy |
|||||
Schwerin (pol. Zwierzyn[1], Skwierzyn[2], Swarzyn[3]) – miasto na prawach powiatu w Niemczech, na Pojezierzu Meklemburskim, nad Jeziorem Swaryńskim, stolica kraju związkowego Meklemburgia-Pomorze Przednie.
Spis treści |
Położenie [edytuj]
W zachodniej części Meklemburgii wśród jezior: Schweriner See, Heidensee, Ziegelsee, Medeweger See, Lankower See, Ostorfer See, Fauler See, Neumühler See, Burgsee, Grimkesee, Große Karausche, Pfaffenteich. Miasto leży na wysokości od 38 do 86,1 m n.p.m.
Historia [edytuj]
Zwierzyn założyli Słowianie połabscy z konfederacji plemion Obodrzyców. W 1160 książę saski Henryk Lew zdobył tu jeden z głównych grodów słowiańskich Obodrzyców wzmiankowany już w X wieku. Od ok. 1170 siedziba biskupstwa i stolica samodzielnego księstwa.
1358 włączony do księstwa Meklemburgii. Od 1524 ośrodek reformacji. 1621-1934 stolica księstwa Meklemburgia-Schwerin.
Liczba mieszkańców: 1991 – 127 tys.; 2002 – 98 tys.; 2010 – 95,2 tys.
Gospodarka [edytuj]
Transport [edytuj]
Transport drogowy [edytuj]
- z kierunku Berlina i Hamburga: A24 i A14 (do 2006 A241)
- z Hagenow → B321 kierunek Schwerin
- z kierunku Gadebusch i Güstrow: B104
- z kierunku Wismar i Ludwigslust: B106
Transport kolejowy [edytuj]
W mieście znajdują się stacje kolejowe Schwerin Hauptbahnhof i Schwerin-Lankow.
Tramwaje [edytuj]
W mieście funkcjonują 4 linie tramwajowe.
Turystyka i zabytki [edytuj]
- katedra gotycka (XIII-XV wiek) z wieżą (1888-1892), w katedrze malowidła ścienne sprzed połowy XIV wieku oraz przyległy krużganek (ok. 1400)
- dwa kościoły – zamkowy (1560-1563) oraz Św. Mikołaja (XVIII wiek)
- neorenesansowy Zamek Książęcy (Książąt ~Obodrzycko-Meklemburskich) wybudowany w latach 1843-1857 jako nowa siedziba Książąt Meklemburgii (patrz: Książęta Meklemburgii - zgermanizowana dynastia książęca wywodząca się z lechickich książąt obodrzyckich, patrz też: Książęta Obodrzyców), przez znanych architektów, wśród których byli G.A. Demmler, F.A. Stuler, Gottfried Semper; w skrzydle wschodnim pozostałości terakotowej dekoracji 1553-1555, której twórcą był S. von Duren; w zamku renesansowa kaplica (1560-1563, budową kierował znany włoski architekt J.B. Parr; wokół zamku barokowy park (poł. XVIII w.) z rzeźbami Balthasara Permosera
- arsenał (1840-1844)
- ratusz Nowego Miasta (XVIII wiek)
- hala targowa (1783-1785)
- muzeum (w zamku)
- pałace (XVIII wiek), zamek myśliwski (po 1790), zabudowa miejska (XVI-XIX wiek)
- teatr państwowy (Mecklenburgisches Staatstheater Schwerin)
- wieża telewizyjna
- muzeum techniki
- miejskie muzeum historyczne (Stadtgeschichtsmuseum)
- Zoo
- biała flota
Współpraca międzynarodowa [edytuj]
Schwerin posiada następujące umowy partnerskie[4]:
- Odense, Dania od 1995
- Piła od 1996
- Reggio nell'Emilia, Włochy od 1966
- Tallinn, Estonia od 1993
- Vaasa, Finlandia od 1965
- Växjö, Szwecja od 1999 (od roku 1996 utrzymywano kontakty partnerskie)
- Wuppertal, Nadrenia Północna-Westfalia od 1987
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
- ↑ S. Kozierowski, 1934. Atlas nazw geograficznych Słowiańszczyzny Zachodniej. Poznań: Nauka i Praca. mapa.
- ↑ Por. E. Eichler, W. Mühlner, Die Namen der Städte in Mecklenburg-Vorpommern. Ingo Koch Verlag, Rostock, 2002, s. 121-122.
- ↑ Józef Spors, Organizacja kasztelańska na Pomorzu Zachodnim w XII-XIII wieku, Słupsk 1991, s. 47.
- ↑ Współpraca zagraniczna.
Linki zewnętrzne [edytuj]
|
||||||||||||||
