Gęś łabędzionosa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Gęś łabędzionosa
Anser cygnoid[1]
(Linnaeus, 1758)
Gęś łabędzionosa
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada neognatyczne
Rząd blaszkodziobe
Rodzina kaczkowate
Podrodzina gęsi
Rodzaj Anser
Gatunek gęś łabędzionosa
Synonimy
  • Anas Cygnoid Linnaeus, 1758[2]
  • Anser cygnoides (Linnaeus, 1758)[3]
  • Cygnopsis cygnoides (Linnaeus, 1758)[3]
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[4]
Status iucn3.1 VU pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Gęś łabędzionosa, gęś łabędziowa, gęś garbonosa[5], gęś chińska, gęś gwinejska, suchonos[5] (Anser cygnoid) – gatunek dużego, wędrownego ptaka wodnego z rodziny kaczkowatych (Anatidae), zamieszkujący Mongolię, wschodnią Rosję i północne Chiny. Zimuje głównie na południu i wschodzie Chin, gdzie też została udomowiona ok. X w. p.n.e. dając początek chińskiej (azjatyckiej) gęsi domowej.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Wygląd zewnętrzny 
Obie płci ubarwione podobnie, ale samiec jest nieco większy. Upierzenie z wierzchu brązowo-szaro-gliniaste, od spodu biało-gliniaste. Szyja dosyć długa o biało-gliniastych bokach i kasztanowo-brązowym wierzchu. Kuper biały. Dziób stosunkowo długi, całkowicie czarny z niebieskim połyskiem. Forma udomowiona ma charakterystyczną narośl-guz na czole u nasady dzioba podobnie jak u łabędzia - stąd nazwa gatunku. Nogi pomarańczowe. Oczy brązowe. Niektóre rasy hodowlane mają całkowicie białe lub łaciate (siodłate) upierzenie i pomarańczowy dziób wraz z naroślą-guzem na czole oraz niebieskie oczy.
Rozmiary 
dł. ciała: ok. 85-95 cm
rozpiętość skrzydeł: ok. 150 cm
Waga 
ok. 3-4 kg
Zachowanie 
Rzadko pływa. Poza sezonem lęgowym tworzy niewielkie stada.

Środowisko[edytuj | edytuj kod]

Stepy i górskie doliny. Gniazduje w pobliżu terenów wilgotnych.

Pożywienie[edytuj | edytuj kod]

Trawa, turzyca, a także koniczyna i liście mniszka lekarskiego.

Lęgi[edytuj | edytuj kod]

Gniazdo 
Wprost na ziemi. Składa się z drobnych gałązek, słomy, siana, trawy, piór i ziemi.
Jaja 
Samica składa 5-10 jaj.
Wysiadywanie 
Trwa 28-30 dni,wysiaduje tylko samica.

W warunkach naturalnych po wykluciu się piskląt ptaki często gromadzą się w większe grupy i społecznie opiekują się młodzieżą. Gąsięta są z wierzchu oliwkowo-szare, a od spodu cytrynowo-żółte. Wśród ras hodowlanych nie wszystkie samice posiadają instynkt wysiadywania jaj i wodzenia piskląt.

Status i ochrona[edytuj | edytuj kod]

Wg danych IUCN[4] gęś łabędzionosa w naturze zmniejsza swoją liczebność ze względu na przekształcanie środowiska naturalnego oraz polowania i wybieranie jaj. W Polsce suchonosy są trzymane m. in. w Śląskim Ogrodzie Zoologicznym w Chorzowie.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Anser cygnoides. w: Integrated Taxonomic Information System (ang.) [dostęp 2014-06-16]
  2. Carboneras 1992 ↓, s. 581.
  3. 3,0 3,1 Denis Lapage: Gęś łabędzionosa (Anser cygnoides) (Linnaeus, 1758). Avibase. [dostęp 2013-11-17].
  4. 4,0 4,1 Anser cygnoides. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) <www.iucnredlist.org>. (ang.) [dostęp 2014-06-16]
  5. 5,0 5,1 Gęś garbonosa. W: Encyklopedia Wiem [on-line]. Onet.pl. [dostęp 2013-11-17].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Carles Carboneras: Family Anatidae (Ducks, geese and Swans). W: Josep del Hoyo, Andrew Elliott, Jordi Sargatal: Handbook of the Birds of the World. Cz. 1: Ostrich to Ducks. Barcelona: Lynx Edicions, 1992. ISBN 84-87334-10-5. (ang.)