Głęboka operacja

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Głęboka operacja – operacja, w której zapewnia się jednoczesne oddziaływanie ogniowe i uderzenie wojsk na całą operacyjną głębokość obrony przeciwnika oraz potęguje wysiłki poprzez wprowadzenie świeżych wojsk i środków z głębi.

Teoria głębokiej operacji[edytuj | edytuj kod]

Teoria prowadzenia operacji opracowana w okresie międzywojennym[1][2] w ZSRR przez grupę wojskowych Armii Czerwonej wywodzących się Armii Carskiej. Głównym twórcą koncepcji był Triandafiłłow teoria ta była stosowana w praktyce między innymi przez Żukowa. Teoria zakładała masowe użycie wojsk pancernych i zmotoryzowanych.

Pomimo wielu podobieństw była ona istotnie różna od koncepcji blitzkriegu opracowanej przez Guderiana.

Przypisy

  1. W. Triandafiłłow: Charakter operacji współczesnych armii. 1929.
  2. Habeck, Mary, Storm of Steel: The Development of Armor Doctrine in Germany and the Soviet Union, 1919–1939, Cornell University Press, 2003, ISBN 0-8014-4074-2. Fragmenty książki dostępne Google Book Search: [1].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Marian Laprus (red.): Leksykon wiedzy wojskowej. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1979, s. 127. ISBN 83-11-06229-3.