Wojska Lądowe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wojska Lądowe
Orzeł Wojsk Lądowych
Orzeł Wojsk Lądowych
Państwo Polska
Siły zbrojne Siły Zbrojne Rzeczypospolitej Polskiej
Nazwa skrócona WL
Najwyższe dowództwa
Wojskowe brak
Wydzielone części składowe
patrz tekst
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Wojska Lądowe (WL) – jeden z czterech, obok Sił Powietrznych, Marynarki Wojennej i Wojsk Specjalnych, rodzajów Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.

Flaga Wojsk Lądowych
Flaga Dowódcy Wojsk Lądowych (2012-2013)

Rodzaje Wojsk Lądowych[edytuj | edytuj kod]

Wojska Pancerne i Zmechanizowane[edytuj | edytuj kod]

  • przeznaczenie: odpieranie uderzeń zgrupowań pancerno-zmechanizowanych, wykonywanie zwrotów zaczepnych celem odzyskania utraconego terenu, prowadzenie działań na rzecz wsparcia pokoju, zwalczanie środków napadu powietrznego (w tym zwłaszcza śmigłowców bojowych) i walka z formacjami aeromobilnymi przeciwnika;
  • podstawowe wyposażenie: czołgi T-72 (540 na dzień 1 stycznia 2010), czołgi PT-91 (232 na dzień 1 stycznia 2010), czołgi Leopard 2A-4 (128 na dzień 1 stycznia 2010), opancerzone wozy bojowe (1460 na dzień 1 stycznia 2010) – w tym: bojowe wozy piechoty (BWP-1), kołowe transportery opancerzone KTO „Rosomak”; inny sprzęt specjalistyczny.

Wojska Aeromobilne[edytuj | edytuj kod]

wojska te stanowią połączenie dotychczasowych wojsk powietrznodesantowych, desantowo-szturmowych, kawalerii powietrznej i lotnictwa wojsk lądowych;

  • przeznaczenie: naziemne wspieranie operacji lądowych i morskich, zmierzających do opanowania z powietrza ważnych obiektów przeciwnika, dezorganizacja ruchu odwodów oraz niszczenie sił i środków wsparcia logistycznego, prowadzenie działań dywersyjnych, zaczepnych i obronnych, wykonywanie rajdów przeciwpancernych oraz niszczenie środków ogniowych przeciwnika;
  • skład: 6 Brygada Powietrznodesantowa i 25 Brygada Kawalerii Powietrznej.

Wojska Rakietowe i Artylerii[edytuj | edytuj kod]

Wojska Obrony Przeciwlotniczej[edytuj | edytuj kod]

Wojska Inżynieryjne[edytuj | edytuj kod]

  • przeznaczenie: bojowe (wsparcia inżynieryjnego) – rozpoznanie inżynieryjne przeciwnika i terenu, budowa i pokonywanie zapór inżynieryjnych, wykonywanie przejść w naturalnych przeszkodach terenowych, przygotowanie i utrzymanie dróg, urządzanie i utrzymanie przepraw, rozminowanie terenu i obiektów oraz maskowanie wojsk; humanitarne – charakteru pokojowego, niesienie pomocy gospodarce i społeczeństwu zarówno w kraju jak i za granicą, w tym: oczyszczanie terenu z przedmiotów wybuchowych i niebezpiecznych, udział w likwidacji skutków klęsk ekologicznych i żywiołowych, udział w misjach pokojowych w składzie sił ONZ i NATO;
  • skład: na szczeblu operacyjno-taktycznym brygady i pułki; Wojska Lądowe posiadają dwie brygady saperów, pułk inżynieryjny, dwa pułki drogowo-mostowe oraz pułk komunikacyjny.

Wojska Chemiczne[edytuj | edytuj kod]

  • przeznaczenie: wykrywanie skażeń biologicznych, prowadzenie rozpoznania i dokonywanie pomiarów skażeń promieniotwórczych i chemicznych, użycie zespołów do pobierania próbek skażeń promieniotwórczych, biologicznych i chemicznych, zapewnienie zbiorowej ochrony przed skażeniami oraz prowadzenie całkowitej likwidacji skażeń, rażenie przeciwnika miotaczami ognia oraz maskowanie dymem wojsk własnych i obiektów, udział w likwidacji skutków klęsk żywiołowych;
  • sposób realizacji: wykorzystanie funkcjonującego w ramach wojsk chemicznych systemu wykrywania skażeń, którego wybrane elementy w okresie pokoju monitorują sytuację skażeń na terenie całego kraju; wykorzystanie istniejącego systemu ratownictwa chemicznego, opartego o dwa Chemiczne i Radiacyjne Zespoły Awaryjne;
  • skład: na szczeblu operacyjnym pułki i bataliony chemiczne, na szczeblu związków taktycznych kompanie chemiczne, na szczeblu oddziałów plutony chemiczne.

Wojska Rozpoznania i Walki Elektronicznej[edytuj | edytuj kod]

  • przeznaczenie: rozpoznanie wojskowe (zdobywanie danych o przeciwniku, niezbędnych do przygotowania i skutecznego prowadzenia działań bojowych, m.in. o ruchu wojsk przeciwnika oraz posiadanych przez niego siłach i środkach), walka elektroniczna (rozpoznanie i dezorganizacja działań organów dowodzenia przeciwnika oraz ochrona własnych wojsk przed analogicznymi działaniami), działania psychologiczne, rozpoznanie specjalne oraz zabezpieczenie geograficzne;
  • sposób realizacji: wykorzystanie wyspecjalizowanych wojsk oraz technicznych i elektronicznych środków rozpoznania i walki radioelektronicznej;
  • skład: na szczeblu operacyjnym – pułki rozpoznania, bataliony WRE, na szczeblu związków taktycznych – bataliony rozpoznawcze, na szczeblu oddziałów – kompanie rozpoznawcze.

Wojska Łączności i Informatyki[edytuj | edytuj kod]

  • przeznaczenie: zapewnienie dowodzenia wojskami lądowymi w czasie pokoju, kryzysu i wojny; informatyczne wspomaganie procesów decyzyjnych, m.in. przez cyfrowe przygotowanie danych, w tym analiza potencjału bojowego przeciwnika i symulowanie przebiegu działań bojowych;
  • sposób realizacji: wykorzystanie potencjału telekomunikacyjnego kraju, istniejącej infrastruktury telekomunikacyjnej oraz jednostek i pododdziałów wsparcia dowodzenia Wojsk Lądowych;
  • skład: pułki dowodzenia, bataliony dowodzenia oraz pododdziały dowodzenia i łączności jednostek rodzajów wojsk

Jednostki wsparcia logistycznego[edytuj | edytuj kod]

  • przeznaczenie: zadaniem jednostek wsparcia logistycznego jest zapewnienie środków logistycznych, a także uzbrojenia i sprzętu wojskowego dla mobilizacyjnego i operacyjnego rozwinięcia jednostek Wojsk Lądowych oraz utrzymania ich w pełnej gotowości bojowej. Zajmują się ciągłym odtwarzaniem zapasów, obsługiwaniem oraz remontem uzbrojenia i sprzętu wojskowego, ochroną medyczną wojsk, kierowaniem transportem i przemieszczeniem jednostek.
  • skład: w ich składzie znalazły się pododdziały i oddziały zaopatrzenia, transportowe, remontowe i ewakuacyjne, medyczne i regulacji ruchu. Stacjonarna infrastruktura logistyczna obejmuje: bazy materiałowe, okrętowe i rejonowe warsztaty techniczne, szpitale wojskowe, a także wojskowe komendy transportu.

Organizacja Wojsk Lądowych[edytuj | edytuj kod]

Organizacja wojsk lądowych
Wejście do Dowództwa Wojsk Lądowych na warszawskiej Cytadeli
Żołnierze 12 Szczecińskiej Dywizji Zmechanizowanej

Dowództwa[edytuj | edytuj kod]

Ustawa z 21 czerwca 2013 r. o zmianie ustawy o urzędzie Ministra Obrony Narodowej oraz niektórych innych ustaw zlikwidowała stanowisko Dowódcy Wojsk Lądowych. Od 1 stycznia 2014 r. dowódcami rodzajów Sił Zbrojnych są Dowódca Generalny Rodzajów Sił Zbrojnych i Dowódca Operacyjny Rodzajów Sił Zbrojnych, którym podlegają poszczególne jednostki wojskowe WL. Dowódca Generalny Rodzajów Sił Zbrojnych jest następcą prawnym Dowódcy Wojsk Lądowych.

Dywizje[edytuj | edytuj kod]

Samodzielne jednostki[edytuj | edytuj kod]

Szkolnictwo wojskowe[edytuj | edytuj kod]

Organizacja Wojsk Lądowych do 2014 roku.[edytuj | edytuj kod]

Po utworzeniu Inspektoratu Wsparcia Sił Zbrojnych struktura organizacyjna Wojsk Lądowych uległa zasadniczym zmianom:

Na bazie 2-go Korpusu Zmechanizowanego sformowano Centrum Operacji Lądowych - Dowództwo Komponentu Lądowego (COL-DKL) odpowiedzialne za użycie Wojsk Lądowych w operacjach dowodzonych przez Dowódcę Operacyjnego Rodzajów Sił Zbrojnych.

Dywizje[edytuj | edytuj kod]

Samodzielne brygady[edytuj | edytuj kod]

Brygady Obrony Terytorialnej[edytuj | edytuj kod]

Samodzielne pułki[edytuj | edytuj kod]

Samodzielne bataliony i kompanie[edytuj | edytuj kod]

  • Batalion Dowodzenia Dowództwa Wojsk Lądowych (Warszawa)
  • 2 Batalion Dowodzenia Okręgu Wojskowego (Wrocław)
  • 5 Batalion Dowodzenia (Kraków) – jednostka 2 Korpusu Zmech.
  • 100 Batalion Łączności (Szczecin) – jednostka Międzynarodowego Korpusu Północ-Wschód
  • 8 Batalion Walki Radioelektronicznej (Grudziądz)
  • 11 Batalion Walki Radioelektronicznej (Legnica)
  • 1 Kujawsko-Pomorski Batalion Zabezpieczenia Okręgu Wojskowego (Bydgoszcz)
  • 28 Batalion Dowozu Amunicji
  • 3 bataliony remontowe (52, 55, 112)
  • 8 batalionów zaopatrzenia (75, 82, 86, 91, 95, 97, 107, 122)
  • 6 batalionów ratownictwa inżynieryjnego (1, 2, 3, 4, 5, 6)
  • ponadto m.in. 2 kompanie kontroli ruchu, 2 kompanie transportu ciężkiego itp.

Szkoły oficerskie i ośrodki szkolenia[edytuj | edytuj kod]

Inne formacje i obiekty[edytuj | edytuj kod]

  • trzy ośrodki przechowywania sprzętu
  • osiem rejonowych baz materiałowych
  • cztery okręgowe warsztaty techniczne
  • siedem rejonowych warsztatów technicznych
  • siedem szpitali wojskowych
  • dziesięć wojskowych komend transportu
  • szesnaście wojewódzkich sztabów wojskowych
  • sto dwadzieścia osiem wojskowych komend uzupełnień
  • Wojskowy Ośrodek Wykonywania Kary Ograniczenia Wolności (Ciechanów)
  • inne

Uzbrojenie i wyposażenie (stan na 10 października 2011 r.)[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Sprzęt Wojsk Lądowych.

Dowództwo Wojsk Lądowych – personalia[edytuj | edytuj kod]

Dowódcy Wojsk Lądowych[edytuj | edytuj kod]

Sztab Wojsk Lądowych[edytuj | edytuj kod]

Pion Szkolenia Wojsk Lądowych[edytuj | edytuj kod]

Grupa Dowódcy[edytuj | edytuj kod]

  • Szef Oddziału Prawnego pułkownik Mariusz Dudek
  • Szef Oddziału Wychowawczego pułkownik Longin Piórkowski
  • Szef Pionu – Pełnomocnik Dowódcy ds. Ochrony Informacji Niejawnych pułkownik Zbigniew Teresiak
  • Szef Służby Zdrowia pułkownik Radosław Skrzypczyński
  • Szef Oddziału Bezpieczeństwa Lotów pułkownik Mieczysław Orłowski
  • Dziekan Oficerów Wojsk Lądowych pułkownik Czesław Wieliczko
  • Szef Sekretariatu pułkownik Jerzy Słowik
  • Szef Wydziału Prasowego – Rzecznik Prasowy major Piotr Walterek
  • Pełnomocnik Dowódcy ds. Poszkodowanych w Misjach pułkownik Stanisław Ekiert
  • Pomocnik Dowódcy Wojsk Lądowych ds. podoficerów chorąży Krzysztof Podkuliński

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]