Gael García Bernal

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Gael García Bernal
Gael García Bernal
Data
i miejsce urodzenia
30 listopada 1978
Meksyk Guadalajara
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Gael García Bernal (ur. 30 listopada 1978 roku w Guadalajarze, Jalisco) – meksykański aktor filmowy.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn meksykańskiej pary aktorskiej – reżysera José Angela Garcíi i byłej modelki Patricii Bernal, dorastał wraz z siostrą Tamarą i bratem Dario wychowywany przez ojczyma Sergio Yasbeka w kulturze katolickiej. Po raz pierwszy pojawił się na scenie jako dziewięciomiesięczny niemowlak w roli narodzonego Jezusa w widowisku bożonarodzeniowym. Od jedenastego roku życia występował z rodzicami w teatrze. Mając 11 lat zadebiutował na małym ekranie w meksykańskiej telenoweli Televisa Teresa (1989-1991). Na planie hiszpańskiej telenoweli El Abuelo y Yo (1992) poznał swojego najlepszego przyjaciela Diego Lunę. Po rozwodzie rodziców, mając siedemnaście lat zdecydował rozpocząć karierę aktorską. W wieku osiemnastu lat zagrał postać nieśmiałego roznosiciela mleka w nominowanej do nagrody Oscara 16-minutowej komedii Dobra mina do złej gry (De tripas, corazón, 1996).

W 1999 roku wyjechał do Londynu, gdzie dorabiał jako kelner, model i murarz. W latach 1999-2001 studiował w jednej z najbardziej renomowanych szkół aktorskich The Central School of Speech and Drama na Uniwersytecie Londyńskim. Drogę do międzynarodowej kariery otworzyła mu kreacja Octavio, który zarabia, wystawiając swojego rottweilera do nielegalnych walk psów, a zebrane pieniądze chce przeznaczyć na ucieczkę z żoną swojego brata w mrocznym dramacie Amores perros (2000), za którą odebrał meksykańską nagrodę Srebrnego Ariela i Srebrnego Hugo na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Chicago. Międzynarodowy sukces zawdzięcza roli 17-letniego Julio Zapaty, który wraz z przyjacielem wyrusza w przesysoną erotyzmem podróż z dojrzałą kobietą w dramacie I twoją matkę też (Y Tu Mamá También, 2001), która przyniosła mu nagrodę im. Marcello Mastroianniego dla Najlepszego Aktora – Największe Aktorskie Odkrycie na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Wenecji i latynoską nagrodę kinową MTV.

W hiszpańskiej komedii Boskie jak diabli (Sin noticias de Dios, 2001) zagrał postać Lucyfera Jacka Devenporta, doradcy i wysłannika piekła, szefa agentki specjalnej. Za rolę tytułowego młodego katolickiego księdza, który złamał prawo kanoniczne i wdał się w romans z nastolatką, która zachodzi z nim w ciążę, a on organizuje dla niej aborcję w kontrowersyjnym melodramacie Zbrodnia Ojca Amaro (El Crimen del padre Amaro, 2002) opowiadającym o korupcji, uprawianiu nierządu oraz kontraktach z handlarzami narkotyków wśród katolickich księży otrzymał nagrodę dla Najlepszego Aktora od Związku Meksykańskich Dziennikarzy Filmowych, tytuł Najbardziej Obiecującego Aktora od Stowarzyszenia Krytyków Filmowych z Chicago oraz meksykańską nagrodę kinową MTV.

W melodramacie Kropka nad i (Dot the I, 2003) wcielił się w postać namiętnego Brazylijczyka. Swój wszechstronny talent aktorski ujawnił raz jeszcze w budzącym kontrowersje thrillerze noir Pedro Almodóvara Złe wychowanie (La Mala educación, 2004), gdzie zagrał aż trzy postaci – Ángela, Juana i transwestyty enfant terrible – piękną Zaharę, zdobywając nagrodę Chlotrudis w Massachusetts.W dramacie Dzienniki motocyklowe (Diarios de motocicleta, 2004) jego bohater to młody Argentyńczyk Ernesto 'Che' Guevara de la Serna, który w 1952 roku wyruszają na poszukiwanie prawdziwego oblicza Ameryki Łacińskiej. Postać Che Guevary odtworzył po raz pierwszy w filmie telewizyjnym Fidel – Legenda (Fidel, 2002).

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Od marca 2003 do maja 2004 roku związany był z Natalie Portman. W 2007 roku parę znów się spotykali w nocnych klubach w Berlinie podczas festiwalu filmowego, gdzie Bernal był członkiem jury.

Angażował się w programy zapobiegające rozprzestrzenianiu się epidemii AIDS na świecie, walczył z polityką imigracyjną Stanów Zjednoczonych w stosunku do Meksyku i popiera międzynarodową akcję humanitarną Oxfam, pomagającą krajom rozwijającym się.

Ze związku z Dolores Fonzi ma syna Lázaro (ur. 8 stycznia 2009 w Madrycie).

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

filmy kinowe[edytuj | edytuj kod]

filmy TV[edytuj | edytuj kod]

  • 2002: Fidel – Legenda (Fidel) jako Che Guevara

seriale TV[edytuj | edytuj kod]

filmy krótkometrażowe[edytuj | edytuj kod]

  • 2001: El Ojo en la nuca
  • 1996: Dobra mina do złej gry (De tripas, corazón) jako Martín

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]