Michael Douglas

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Michael Douglas
Michael Douglas (2013)
Michael Douglas (2013)
Imię i nazwisko Michael Kirk Douglas
Data
i miejsce urodzenia
25 września 1944
New Brunswick
Zawód aktor, producent filmowy
Współmałżonek 1. Diandra M. Luker (1977-2000; rozwód)
2. Catherine Zeta Jones (od 2000)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikicytaty Michael Douglas w Wikicytatach

Michael Kirk Douglas (ur. 25 września 1944 w New Brunswick) – amerykański aktor i producent filmowy.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Michael Douglas, 1969

Jest starszym z dwóch synów hollywoodzkiego aktora Kirka Douglasa i Diany Dill. Ma młodszego brata Joela (ur. 23 stycznia 1947) oraz dwóch młodszych braci przyrodnich z drugiego małżeństwa ojca z Anne Buydens; Petera Vincenta (ur. 23 listopada 1955) i Erica Anthony'ego (ur. 21 stycznia 1958, zm. 6 lipca 2004). Uczęszczał do Choate Rosemary Hall w Wallingford, w hrabstwie New Haven, w stanie Connecticut.

W 1962 rozpoczął swoją karierę ekranową, jako asystent reżysera westernu Ostatni kowboj (Lonely Are the Brave, 1962), z udziałem swojego ojca, Geny Rowlands i Waltera Matthau. Debiutował rolą kierowcy jeepa w dramacie wojennym Rzut jak gigantyczny cień (Cast a Giant Shadow, 1966), u boku ojca i Angie Dickinson. W 1968 ukończył wydział sztuk dramatycznych na Uniwersytecie Kalifornijskim w Santa Barbara, w stanie Kalifornia. Aktorstwa uczył się także w nowojorskich American Place Theatre i The Neighborhood Playhouse oraz Eugene O'Neill Theater Center w Waterford, w stanie Connecticut.

Rola młodzieńca z długimi włosami i radykalnymi poglądami pochodzącego z rodziny o tradycjach patriotycznych i wojskowych, zagorzałego przeciwnika wojny w Wietnamie, który spowodował wypadek, w wyniku którego jego starszy brat Frank (Peter Strauss) ma sztywną nogę, w niezależnym dramacie Cześć, bohaterze! (Hail, Hero!, 1969) przyniosła mu nominację do nagrody Złotego Globu za najbardziej obiecujący debiut.

Sławę zyskał rolą detektywa Steve Keller w serialu ABC Ulice San Francisco (The Streets of San Francisco, 1972-76), za którą trzykrotnie zdobył nominację do nagrody Emmy i raz do nagrody Złotego Globu. W 1976 odebrał nagrodę Oscara jako producent filmowy dramatu Miloša Formana Lot nad kukułczym gniazdem (One Flew Over the Cuckoo's Nest, 1975) z Jackiem Nicholsonem. Uznanie przyniosła mu postać doktora Marka Bellowsa, który wraz ze swoją dziewczyną-lekarką wpada na trop afery w thrillerze Śpiączka (Coma, 1978) oraz jako operator kamery robiący reportaż z elektrowni atomowej w thrillerze Chiński syndrom (The China Syndrome, 1979), u boku Jane Fondy i Jacka Lemmona.

Odniósł ekranowy sukces w trzech filmach z Kathleen Turner i Danny DeVitoMiłość, szmaragd i krokodyl (Romancing the Stone, 1984), Klejnot Nilu (The Jewel of the Nile, 1985) oraz Wojna państwa Rose (The War of the Roses, 1989).

Michael Douglas, 1987

Kreacja rekina giełdowego Gordona Gekko, w dramacie kryminalnym Olivera Stone'a Wall Street (1987), przyniosła mu nagrodę Oscara, Złotego Globu, włoską nagrodę Davida i Srebrną Taśmę. Za postać prześladowanego przez niebezpieczną kochankę cudzołożnika w thrillerze psychologicznym Fatalne zauroczenie (Fatal Attraction, 1987) z Glenn Close i Anne Archer był nominowany do nagrody Brytyjskiej Akademii Filmowej. Jednak rola detektywa uległego zmysłowej, podejrzanej o morderstwo pisarki, w thrillerze Paula Verhoevena Nagi instynkt (Basic Instinct, 1992), mimo nominacji do nagrody MTV dla najlepszego odtwórcy roli męskiej i najlepszego ekranowego duetu z Sharon Stone, doczekała się także nominacji do antynagrody Złotej Maliny dla najgorszego aktora.

Nagrodę krytyków w Los Angeles odebrał za postać scenarzysty-profesora w komedio-dramacie Cudowni chłopcy (Wonder Boys, 2000). Kolejną nominację do nagrody Emmy zdobył za rolę geja-detektywa Gavina Hatcha zainteresowanego Willem Trumanem (Eric McCormack) w sitcomie NBC Will & Grace (2002).

W 1998 został laureatem honorowego Cezara za całokształt twórczości, a w 2004 otrzymał nagrodę im. Cecila B. DeMille.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Spotykał się z Brendą Vaccaro (1970–76) i Elizabeth Vargas. Był żonaty z Diandrą M. Luker (ur. 1956) (od 20 marca 1977 do czerwca 2000), z którą ma syna Camerona Morrella (ur. 13 grudnia 1978). Od 31 grudnia 1999 spotykał się z Catheriną Zeta-Jones (ur. 1969), młodszą od niego o 25 lat walijską aktorką, którą poślubił 18 listopada 2000. Mają dwoje dzieci – syna Dylana Michaela (ur. 8 sierpnia 2000) i córkę Carys Zetę (ur. 22 sierpnia 2003).

W sierpniu 2010 Douglas wyznał, że lekarze wykryli w gardle aktora nowotwór, będący w czwartym, najbardziej zaawansowanym stadium[1]. Podczas choroby aktor schudł prawie 15 kilogramów. Na początku 2011 roku wyznał w wywiadzie dla NBC, że pokonał raka i nie ma już guza w krtani[2]. W roku 2013 podczas wywiadu udzielonemu Samuelowi Jacksonowi przyznał się do tego, że kłamał mówiąc o raku krtani, a naprawdę miał raka języka[3].

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy