Rotten Tomatoes

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Rotten Tomatoes
baza danych i forum
Data powstania 19 sierpnia 1998
Autor Senh Duong
Właściciel Flixster (w składzie Warner Bros.)
Rejestracja 1 kwietnia 1999
http://www.rottentomatoes.com/

Rotten Tomatoesserwis internetowy prezentujący informacje, recenzje i nowości ze świata filmu. Nazwa serwisu w polskim przekładzie oznacza zgniłe pomidory i pochodzi od tradycji obrzucania przez publiczność zgniłymi pomidorami artystów scenicznych, symbolizując bezpośrednią i nieskrępowaną krytykę.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Rotten Tomatoes został uruchomiony 19 sierpnia 1998 roku jako autorski projekt Senha Duonga. Celem jego twórcy było „stworzenie serwisu internetowego, w którym użytkownicy mogli by mieć dostęp do recenzji różnych krytyków z USA”. Na pomysł projektu wpadł, gdy jako fan Jackie Chana zaczął zbierać recenzje filmów z jego udziałem, które zaczęły pojawiać się w Stanach Zjednoczonych. Pierwszym filmem zrecenzowanym w serwisie był Kochankowie z sąsiedztwa. Serwis szybko zyskał popularność, z tysiąca odsłon dziennie w pierwszym miesiącu funkcjonowania do miliona wizyt w ciągu grudnia 1998, ponad 2 milionów w ciągu stycznia i 3,7 miliona w ciągu lutego 1999. W kwietniu 2000 roku, szczytowym okresie popularności serwisu, na Rotten Tomatoes „zajrzało” 7 mln. internautów[1].

Duong wraz z dwudziestoparoletnimi partnerami, kolegami z uniwersytetu w Berkeley – Patrickiem Lee i Stephenem Wangiem założyli firmę „Design Reactor”, która miała obsługiwać Rotten Tomatoes, oficjalnie otwartego 1 kwietnia 1999 roku. W czerwcu 2004 serwis został kupiony przez „IGN Entertainment”[2]. „IGN Entertainment” zostało z kolei wraz z Rotten Tomatoes przejęte przez „Fox Interactive Media”, należącej do "News Corp". 4 kwietnia 2010 „News Corp” poinformowało, że Rotten Tomatoes zakupił „Flixster[3]. 4 maja 2011 „Flixster” wraz z Rotten Tomatoes szedł w skład „Warner Bros.”[4].

Opis[edytuj | edytuj kod]

Serwis zamieszcza podstawowe informacje o filmach oraz dotyczące ich opinie uznanych krytyków filmowych – członków różnych związków pisarzy i stowarzyszeń dziennikarzy-krytyków. Użytkownicy oceniają następnie zamieszczone filmy i recenzje przyznając filmom świeże (czerwone) lub zgniłe (zielone) pomidory. Pod koniec roku film może otrzymać również „Złotego Pomidora” (żółty) symbolizującego najwyższą pozycję w rankingu.

Serwis przedstawia liczbę wszystkich recenzji, których ilość w wypadku nowych filmów może osiągnąć liczbę kilkuset i procent pozytywnych oraz negatywnych opinii użytkowników w formie tabelki z ikonami pomidorów we właściwym kolorze. Jeśli ilość pozytywnych opinii przekracza 60% film uznawany jest za „świeży” (czerwony), jeśli nie, uznawany on jest za zgniły (zielony). Dodatkowym źródłem oceny filmów są opinie znanych krytyków filmowych występujących w serwisie pod nazwą „Top Critics”. Ich opinie przedstawiane są w oddzielnej tabelce. Przy występowaniu wystarczającej ilości opinii danego filmu, formowana jest jego ostateczna ocena zwana „tomatometrem”. Gdy „tomatometr” wskazuje ponad 75% pozytywnych opinii (minimum 40 opinii o filmie, w tym 5 od recenzentów z „Top Critics”) obraz zostaje uznany za „świeży” (czerwony) i otrzymuje tzw. „Certyfikat Świeżości” (Certified Fresh). Oprócz recenzji w serwisie istnieją fora na których uczestnicy dyskutują nad filmami, grami, muzyką itp. Mogą oni również zamieszczać, podobnie do innych serwisów internetowych, własne recenzje filmów oraz wystawiać im pozytywne lub negatywne opinie.

Krytyka[edytuj | edytuj kod]

Krytycy Rotten Tomatoes wskazują na położenie głównego akcentu w serwisie na przyznawanie filmowi pozytywnych lub negatywnych ocen, tzn. czy dany film zostanie uznany za „świeży” lub „zgniły”, a nie na treść ocen. Powoduje to sytuację gdy film posiadający zaledwie kilka recenzji uznających go za przeciętny, ale w sumie przyznający mu „czerwony pomidor”, może bez trudu uzyskać bardzo wysoki wynik ogólny (np. 90%).

Znaczenie[edytuj | edytuj kod]

Zgodnie z badaniami krytyka filmowego Erika Lundegaarda, filmy które weszły na ekrany kin w Stanach Zjednoczonych, na Rotten Tomatoes zostały uznane za „świeże”, zarobiły średnio 1000 $ więcej z każdego kina niż te uznane za „zgniłe”[5].

W 2004 USA Today, nie wymieniając nazwy serwisu, opublikowało podobne rezultaty: „wyższe oceny – wyższe wpływy”. Ponadto gazeta ujawniała, że wbrew obiegowej opinii, oceny krytyków i kinomanów są o wiele częściej zbieżne niż się to przyjęło uważać[6].

We wrześniu 2009 roku liczba użytkowników Rotten Tomatoes sięgnęła 7,5 mln[7].

W styczniu 2010 roku przewodniczący „New York Film Critics Circle”, Armond White powoływał się na Rotten Tomatoes, mówiąc o konsensusie w długowiecznym sporze pomiędzy krytykami a widzami, jaki jest w stanie stworzyć internet[8].

Filmowe portale internetowe i krytycy piszący o filmach coraz częściej w swoich tekstach powołują się na Rotten Tomatoes, w tym np. Wikipedia.

Wybrane filmy uznane w 100% za „świeże” lub „zgniłe”[edytuj | edytuj kod]

„Świeże”[edytuj | edytuj kod]

„Zgniłe”[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. David Lazarus: Fresh Look For Rotten Tomatoes. Help from college buddies elevates movie-rating Web site beyond hobby status (ang.). W: SFGate. Home of the San Ferancisco Chronicle [on-line]. 2000-04-26. [dostęp 4 lipca 2011].
  2. IGN Entertainment to acquire Rotten Tomatoes, one of the internet’s leading independent movie sites (ang.). W: IGN Entertainment [on-line]. 2004-01-29. [dostęp 4 lipca 2011].
  3. Marc Graser: Flixster buys Rotten Tomatoes (ang.). W: Variety [on-line]. 2010-01-04. [dostęp 4 lipca 2011].
  4. Mark Sweney: Warner Bros buys Rotten Tomatoes owner Flixster (ang.). W: guardian.co.uk [on-line]. 2011-05-04. [dostęp 4 lipca 2011].
  5. Erik Lundegaard: Why We Need Movie Reviewers (ang.). W: Slate [on-line]. 2008-07-01. [dostęp 4 lipca 2011].
  6. Susan Wloszczyna, Anthony DeBarros: Movie critics, fans follow surprisingly similar script (ang.). W: USA Today [on-line]. 2004-02-25. [dostęp 4 lipca 2011].
  7. Erick Schonfeld: News Corp. Unloads Rotten Tomatoes Onto Flixster (ang.). W: TechCrunch [on-line]. 2010-01-04. [dostęp 4 lipca 2011].
  8. Armond White: Do Movie Critics Matter? (ang.). W: First Things [on-line]. [dostęp 4 lipca 2011].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]