Georges Braque

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj


Georges Braque (ur. 13 maja 1882 w Argenteuil-sur-Seine, zm. 31 sierpnia 1963 w Paryżu) – francuski malarz, grafik i rzeźbiarz, wraz z Pablem Picassem twórca kubizmu.

Kształcił się na malarza pokojowego, jednak równolegle studiował wieczorowo na École des Beaux Arts, a później w innych szkołach artystycznych w Paryżu. Na Académie Humbert, gdzie uczył się w latach 1902-04, spotkał Francisa Picabię[1]. Początkowo tworzył pod wpływem impresjonizmu, następnie fowizmu i sztuki Cézanne'a, we współpracy z Picassem stworzył teorię kubizmu i wprowadził ją do swojego malarstwa. Eliminował przestrzeń i rozkładał przedmiot, ukazując go na płaszczyźnie płótna równocześnie ze wszystkich stron, przez co zbliżał się do abstrakcji.

Georges Braque służył we francuskiej armii podczas I wojny światowej. Został ciężko ranny, a w czasie rekonwalescencji w 1917 zaprzyjaźnił się z Juanem Grisem[1]. Po wojnie styl jego malarstwa stał się bardziej swobodny.

Wybrane dzieła[edytuj | edytuj kod]

  • Skrzypce i dzban, 1909–10, olej na płótnie, 117 x 73,5 cm, Muzeum Sztuki w Bazylei.[2].
  • Portugalczyk (Emigrant), 1911-12, olej na płótnie, 117 x 81,5 cm, Muzeum Sztuki w Bazylei.[3].
  • Dziewczyna z mandoliną, 1937, olej na płótnie, 130,2 x 97,2 cm, Museum of Modern Art, Nowy Jork[4].
  • Kąpiące się
  • Martwa Natura (1932)

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons
Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
z Georges'a Braque'a