Giovanni Paisiello

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Giovanni Paisiello
PaiselloVigeeLeBrun.jpg
Imię i nazwisko Giovanni Paisiello
Data i miejsce urodzenia 9 maja 1740
Tarent
Pochodzenie Włochy
Data i miejsce śmierci 5 czerwca 1816
Neapol
Gatunek Klasycyzm
Zawód kompozytor
Nuty w IMSLP

Giovanni Paisiello (inaczej Paesiello, ur. 9 maja 1740 w Tarencie, zm. 5 czerwca 1816 w Neapolu) – włoski kompozytor epoki klasycyzmu.

Kształcił się w Conservatorio di Sant'Onofrio w Neapolu. W latach 1776-1784 był nadwornym kompozytorem Katarzyny II w Petersburgu. Od 1784 był kapelmistrzem i kompozytorem króla neapolitańskiego Ferdynanda IV. Od 1801 przez rok pełnił tę samą funkcję na dworze cesarskim Napoleona. W 1784 gościł w Warszawie, gdzie wykonał swoje oratorium La Passione di Gesú Cristo. W 1810 zajął miejsce zmarłego Haydna w Akademii Francuskiej.

Skomponował ponad 100 oper. Większość z nich stanowią opery buffa. Do najbardziej znanych należą: La serva padrona (1781), Cyrulik sewilski (1782) (bardziej znane są oparte na tych samych librettach opery Pergolesiego i Rossiniego), Nitteti (1777) i Nina (1789). Poza tym komponował dzieła kościelne, koncerty i utwory na harfę.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]