Złotoryja (gmina wiejska)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Gmina Złotoryja)
Skocz do: nawigacja, szukaj

Na mapach: 51°08′00″N 15°55′00″E/51,133333 15,916667

Złotoryja
gmina wiejska
Herb
Herb gminy
Województwo dolnośląskie
Powiat złotoryjski
Wójt Maria Leśna
Powierzchnia 145,07 km²
Liczba sołectw 18
Ludność (2014)
 • liczba ludności
 • gęstość

7102 [1]
48,96 osób/km²
Strefa numeracyjna 76
Tablice rejestracyjne DZL
TERYT 0226062
Urząd gminy
59-500 Złotoryja
al. Miła 4 
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa gminy
Biuletyn Informacji Publicznej gminy

Złotoryjagmina wiejska w województwie dolnośląskim, w powiecie złotoryjskim. W latach 1975-1998 gmina położona była w województwie legnickim. Gmina położona jest w zachodniej części województwa dolnośląskiego, swoim obszarem otacza siedzibę powiatu miasto Złotoryja

Siedziba gminy to Złotoryja.

Według danych z 30 czerwca 2004[2] gminę zamieszkiwało 7037 osób.

Herb[edytuj | edytuj kod]

Historia terenów na których położona jest Gmina związana jest z postacią świętej Jadwigi, a odkrycia archeologiczne wskazują, że grody słowiańskie zakładane tu były już w pierwszym tysiącleciu naszej ery. W 1211r. na zamku piastowskim w Rokitnicy książę Henryk Brodaty nadał Złotoryi prawa miejskie. Stąd też w herbie gminy Złotoryi uwiecznione zostały postaci książęcej pary. [3]

Historia[edytuj | edytuj kod]

Gmina Złotoryja powstała dnia 1 stycznia 1973r. z połączenia trzech gromad: Złotoryi, Gierałtowca, Rokitnicy oraz osiedla Wilków. W tej postaci funkcjonowała do dnia 31 grudnia 1987r. Z dniem 2 stycznia 1988r. uchwałą Wojewódzkiej Rady Narodowej w Legnicy połączono miasto i gminę Złotoryja w jedną jednostkę miejsko – gminną. W 1992 roku zmiana przepisów prawnych umożliwiła odłączenie gminy od miasta. Samodzielną działalność gmina Złotoryja ponownie rozpoczęła z dniem 1 kwietnia 1992 [4].

Struktura powierzchni[edytuj | edytuj kod]

Według danych z roku 2005[5] gmina Złotoryja ma obszar 145,07 km², w tym:

  • użytki rolne: 77%
  • użytki leśne: 14%

Gmina stanowi 25,21% powierzchni powiatu. Powierzchnia gminy wynosi 145,07 km² , z czego 77% stanowią użytki rolne, 15% lasy, 2% tereny osiedlowe, 1% wody powierzchniowe i 5% pozostałe tereny. Gmina posiada urodzajne gleby, z czego 77,3% to bardzo dobre gleby klasy I – III. Gmina ma charakter rolniczo – przemysłowy. Dobre warunki dla rozwoju rolnictwa ma północna część gminy. [6]

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Od kilku lat liczba mieszkańców oscyluje w granicach ok. 7200 osób. W skład gminy wchodzi 18 wsi sołeckich,2 osiedla i 1 osada.

Dane z 30 czerwca 2004[2]:

Opis Ogółem Kobiety Mężczyźni
jednostka osób  % osób  % osób  %
populacja 7037 100 3555 50,5 3482 49,5
gęstość zaludnienia
(mieszk./km²)
48,5 24,5 24

Turystyka[edytuj | edytuj kod]

Turystyka jest obecnie jednym z kierunków rozwoju gminy. Najlepsze warunki do rozwoju turystyki posiada południowa część gminy leżąca częściowo w otulinie Parku Krajobrazowego "Chełmy"[7]. Największe tradycje turystyczne ma wieś Jerzmanice-Zdrój gdzie ponad 100 lat temu założono uzdrowisko. Atrakcje turystyczne tej miejscowości to pomnik przyrody nieożywionej „Krucze Skały”, Skalne Źródełko zwane też źródełkiem św. Jadwigi, następnie Studnia Trozendorfa. Nieopodal Jerzmanic-Zdroju znajduje się zespół pseudkrasowych jaskiń pod Wilczą Górą. W południowo – zachodniej części Wilczej Góry utworzono rezerwat geologiczny posiadający duże walory naukowe i dydaktyczne. Obserwować w nim można przekrój komina wulkanicznego. Wydarzenia sprzed kilkunastu milionów lat wiernie dokumentują różne kompleksy skał odsłonięte na ścianach kamieniołomu. Najrzadziej spotyka się jednak koncentrycznie ułożone słupy – tzw. skalne róże. Na północno – wschodniej ścianie centralnej partii Wilczej Góry znajduje się jedna z najpiękniejszych w Polsce i w Europie skalnych róż bazaltowych. Spod rezerwatu rozciągają się interesujące widoki na znaczną część Pogórza i Gór Kaczawskich, Karkonosze, a także Nizinę Śląską. [8]

Lista wybranych atrakcji turystycznych:

  • Rezerwat przyrody Wilcza Góra,
  • Ruiny zamku powstałego na podwalinie dawnego grodu ok. XIII wieku w Rokitnicy. Zamek należy do najstarszych budowli murowanych w Polsce.
  • Zespół pieców hutniczych, z poł. XIX wieku w Leszczynie, na bazie których powstał Skansen Miasteczka Górniczo-Hutniczego.

Sołectwa[edytuj | edytuj kod]

Brennik, Ernestynów (o statusie osiedla), Gierałtowiec, Jerzmanice-Zdrój, Kopacz, Kozów, Leszczyna, Lubiatów, Łaźniki, Nowa Wieś Złotoryjska, Podolany, Prusice, Pyskowice, Rokitnica, Rzymówka, Sępów, Wilków, Wilków-Osiedle, Wyskok, Wysocko.

Miejscowości bez statusu sołectwa: Czeszków, Kwiatów, Nowa Ziemia

Sąsiednie gminy[edytuj | edytuj kod]

Chojnów, Krotoszyce, Męcinka, Miłkowice, Pielgrzymka, Świerzawa, Zagrodno, Złotoryja

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy