Gorc

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Gorc
Gorc – widok od południowej strony (dol. Jamnego Potoku)
Gorc – widok od południowej strony (dol. Jamnego Potoku)
Państwo  Polska
Pasmo Gorce, Karpaty
Wysokość 1228 m n.p.m.
Wybitność 178 m
Położenie na mapie Gorców, Pienin, Beskidu Sądeckiego
Mapa lokalizacyjna Gorców, Pienin, Beskidu Sądeckiego
Gorc
Gorc
Ziemia 49°33′54,6″N 20°15′10,8″E/49,565167 20,253000
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Gorc
Widok na Gorc i przełęcz Przysłop z Lubomierza

Gorc (1228 m) – szczyt we wschodniej części grzbietu głównego Gorców. Jego charakterystyczna sylwetka z kilkoma polanami jest dobrze rozpoznawalna z dużych odległości. Zbudowany jest z grubych ławic piaskowców magurskich i zlepieńców. Północne stoki pokryte są lasami jodłowo-bukowymi, wyższe partie świerkowymi. Wchodzi w skład wielokilometrowej długości Pasma Gorca ciągnącego się od Turbacza na wschód. Nazwa szczytu pochodzić może od sposobu powstania polan, które zostały uzyskane sposobem żarowym, czyli są "wygorzałe".

Na niektórych mapach[1], może być on oznaczany jako: Gorc Kamienicki. Nazwa ta została przeniesiona od nazwy polany Gorc Kamienicki znajdującej się na północnym grzbiecie Gorca.

Topografia[edytuj | edytuj kod]

Gorc jest zwornikiem dla kilku grzbietów:

Z Gorca spływają liczne potoki spływające zasilające Kamienicę lub Ochotnicę. Większe z nich to: Potok Gorcowy, Młynne, Potok Zasadny, Głębieniec, Ustępny, Spaleniec.

Gorc jest najdalej na wschód wysuniętym szczytem Gorczańskiego Parku Narodowego i przebiega przez niego granica tego parku. Od południowej strony doliną Potoku Gorcowego, niemal pod wierzchołek Gorca podchodzą pastwiska i pola uprawne i wsi Ochotnica Dolna, a lewym odgałęzieniem potoku Jamne miejscowości Ochotnica Górna. Niegdyś większość południowych stoków Gorca pokryta była wypasanymi polanami z licznymi szałasami i polami uprawnymi, obecnie znaczna ich część jest nieużytkowana i zaczyna zarastać lasem.

Na południowo-wschodnim grzbiecie znajduje się niewielka jaskiniaWietrzna Dziura.

Turystyka[edytuj | edytuj kod]

Gorc jest celem wycieczek turystycznych, funkcjonuje na nim również sezonowa studencka baza namiotowa na Gorcu. Sam szczyt Gorca porośnięty jest rzadkim lasem, który przesłania widoki. Dawniej na szczycie stała drewniana wieża triangulacyjna, z jej pomostu wznoszącego się wysoko ponad koronami drzew roztaczała się na wszystkie strony szeroka panorama – przy dobrej widoczności sięgająca odległego o 80 km Krakowa. Obecnie dobre widoki roztaczają się jeszcze z jego polan, już zaczynających zarastać lasem. Pod szczytem są trzy polany: Gorc Gorcowski, Gorc Młynieński i Gorc Kamienicki z rozległymi widokami na Beskid Wyspowy i Sądecki, Pieniny i Tatry. Na stokach Gorca znajdują się następne polany: Nowa Polana, Świnkówka, Ustępne, Hale Gorcowskie.

Szlaki turystyki pieszej[edytuj | edytuj kod]

szlak turystyczny niebieski – niebieski z Rzek przez Nową Polanę na Gorc. 2 h, ↓ 1.10 h, deniwelacja 510 m.
szlak turystyczny zielony – zielony z Polany Gabrowskiej przez Jaworzynę Kamienicką, Polanę Przysłop Dolny, na Gorc. 1:45 h
szlak turystyczny zielony – zielony z Ochotnicy Dolnej przez Piorunowiec na Gorc. 2.50 h, ↓ 1.40 h, deniwelacja 640 m.

Przypisy

  1. Mapa turystyczna Gorców znajdująca się na tablicy pod Tobołowem w Koninkach

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Jolanta Wyznakiewicz: Wędrówka przez Gorce, Pieniny i Beskid Sądecki. Przewodnik turystyczny. Warszawa-Kraków: Zakł. Wyd.-Propagandowy PTTK, 1982. ISBN 83-89472-59-7.
  2. Gorce. Mapa turystyczna 1:50 000. Kraków: Compass, 2007. ISBN 978-83-89165-39-8.
  3. Marek Cieszkowski, Paweł Luboński: Gorce- przewodnik dla prawdziwego turysty. Pruszków: Oficyna Wydawnicza "Rewasz", 2004. ISBN 83-89188-19-8.
Panorama Tatr z Gorca