Gorc

Gorc
Gorc – widok od południowej strony (dol. Jamnego Potoku)
Państwo	Polska
Pasmo	Gorce, Karpaty
Wysokość	1228 m n.p.m.
Wybitność	178 m
Położenie na mapie Gorców, Pienin, Beskidu Sądeckiego Gorc
49°33′54.6″N 20°15′10.8″E

Gorc

Widok na Gorc i przełęcz Przysłop z Lubomierza

Gorc (1228 m n.p.m.) – szczyt we wschodniej części grzbietu głównego Gorców. Jego charakterystyczna sylwetka z kilkoma polanami jest dobrze rozpoznawalna z dużych odległości. Zbudowany jest z grubych ławic piaskowców magurskich i zlepieńców. Północne stoki pokryte są lasami jodłowo-bukowymi, wyższe partie świerkowymi. Wchodzi w skład wielokilometrowej długości Pasma Gorca ciągnącego się od Turbacza na wschód. Nazwa szczytu pochodzić może od sposobu powstania polan, które zostały uzyskane sposobem żarowym, czyli są "wygorzałe".

Na niektórych mapach, może być on oznaczany jako: Gorc Kamienicki, ponieważ jest tak nazywany przez miejscową ludność dla odróżnienia od Gorca Troszackiego. Nazwa ta została przeniesiona od nazwy polany Gorc Kamienicki znajdującej się na tym szczycie.

Topografia

Gorc jest zwornikiem dla kilku grzbietów:

• odchodzący na południowy zachód grzbiet główny pasma Gorca poprzez Jaworzynę Kamienicką do Turbacza.
• odchodzący na północny zachód grzbiet do Magorzycy, Kiczory i Wielkiego Wierchu
• opadający na wschód grzbiet Wierchu Młynne
• opadający do doliny Ochotnicy grzbiet Strzelowca
• opadający do doliny Ochotnicy grzbiet Piorunowca

Z Gorca spływają liczne potoki spływające zasilające Kamienicę lub Ochotnicę. Większe z nich to: Potok Gorcowy, Młynne, Potok Zasadne, Głębieniec, Ustępny, Spaleniec.

Gorc jest najdalej na wschód wysuniętym szczytem Gorczańskiego Parku Narodowego i przebiega przez niego granica tego parku. Od południowej strony doliną Potoku Gorcowego, niemal pod wierzchołek Gorca podchodzą pastwiska i pola uprawne i wsi Ochotnica Dolna, a lewym odgałęzieniem potoku Jamne miejscowości Ochotnica Górna. Niegdyś większość południowych stoków Gorca pokryta była wypasanymi polanami z licznymi szałasami i polami uprawnymi, obecnie znaczna ich część jest nieużytkowana i zaczyna zarastać lasem.

Na południowym stoku znajduje się niewielka jaskinia – Wietrzna Dziura.

Turystyka

Gorc jest celem wycieczek turystycznych, funkcjonuje na nim również sezonowa studencka baza namiotowa na Gorcu. Sam szczyt Gorca porośnięty jest lasem, który przesłania widoki. Dawniej na szczycie stała drewniana wieża triangulacyjna, z jej pomostu wznoszącego się wysoko ponad koronami drzew roztaczała się na wszystkie strony szeroka panorama – przy dobrej widoczności sięgająca odległego o 80 km Krakowa. Obecnie dobre widoki roztaczają się jeszcze z jego polan, już zaczynających zarastać lasem. Pod szczytem są trzy polany: Gorc Gorcowski, Gorc Młynieński i Gorc Kamienicki z rozległymi widokami na Beskid Wyspowy i Sądecki, Pieniny i Tatry. Na stokach Gorca znajdują się następne polany: Nowa Polana, Świnkówka, Ustępne, Hale Gorcowskie.

Szlaki turystyki pieszej

– niebieski z Rzek przez Nową Polanę na Gorc. 2 h, ↓ 1.10 h, deniwelacja 510 m.

– zielony z Polany Gabrowskiej przez Jaworzynę Kamienicką, Polanę Przysłop Dolny, na Gorc. 1:45 h

– zielony z Ochotnicy Dolnej przez Piorunowiec na Gorc. 2.50 h, ↓ 1.40 h, deniwelacja 640 m.

Bibliografia

1. Jolanta Wyznakiewicz: Wędrówka przez Gorce, Pieniny i Beskid Sądecki. Przewodnik turystyczny. Warszawa-Kraków: Zakł. Wyd.-Propagandowy PTTK, 1982. ISBN 83-89472-59-7. 
2. Gorce. Mapa turystyczna 1:50 000. Kraków: Compass, 2007. ISBN 978-83-89165-39-8. 
3. Marek Cieszkowski, Paweł Luboński: Gorce- przewodnik dla prawdziwego turysty. Pruszków: Oficyna Wydawnicza "Rewasz", 2004. ISBN 83-89188-19-8. 

Panorama Tatr z Gorca