Grigorij Kajdanow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Grigorij Kajdanow
Kaidanov0201 051.jpg
Grigorij Kajdanow, 2002
Państwo  ZSRR
 Ukraina
 Stany Zjednoczone
Data i miejsce urodzenia 11 października 1959
Berdyczów
Tytuł szachowy arcymistrz (1988)
Ranking 2569 (01.10.2014)
Miejsce w kraju 15
Gnome-go-next.svg Amerykańscy arcymistrzowie szachowi

Grigorij Kajdanow, ros. Григорий Кайданов (ur. 11 października 1959 w Berdyczowie) – amerykański szachista i trener szachowy pochodzenia ukraińskiego, arcymistrz od 1988 roku.

Kariera szachowa[edytuj | edytuj kod]

W szachy nauczył się grać w wieku 6 lat od swojego ojca. Pierwszy sukces odniósł w roku 1972, zdobywając tytuł mistrza Związku Radzieckiego juniorów do lat 14. W 1987 zwyciężył w Moskwie, w 1988 - we Lwowie, natomiast w 1990 - w Hastings i Nowym Jorku. W 1991 wyemigrował do Stanów Zjednoczonych. W kolejnym roku triumfował w dwóch silnie obsadzonych otwartych turniejach U.S. Open w Nowym Jorku oraz World Open w Filadelfii[1]. W 2000 zwyciężył w turnieju Goodricke International w Kalkucie[2], natomiast w 2002 podzielił I miejsce w jednym z najsilniejszych otwartych turniejów na świecie Aerofłot Open w Moskwie[3]. W 2008 r. zwyciężył w kołowym turnieju w Gausdal[4]. W 2012 r. zdobył w Mar del Placie złoty medal indywidualnych mistrzostw Ameryki[5].

Dwukrotnie brał udział w mistrzostwach świata rozgrywanych systemem pucharowym: w roku 1997 wystartował od II rundy, w której przegrał z Wadimem Zwiagincewem[6], natomiast w 2001 w I rundzie pokonany został przez Aleksandra Szabałowa[7].

Od połowy lat 90. jest podstawowym zawodnikiem reprezentacji Stanów Zjednoczonych. W latach 1996 - 2006 sześciokrotnie uczestniczył w szachowych olimpiadach, zdobywając 4 medale: 3 drużynowe (srebrny - 1998, brązowe 1996, 2006) oraz srebrny za indywidualny wynik na IV szachownicy w roku 2004. Jest również czterokrotnym medalistą drużynowych mistrzostw świata: dwukrotnie złotym (1993 - wraz z drużyną, 1997 - za indywidualny wynik na V szachownicy), srebrnym (1997 - wraz z drużyną) oraz brązowym (1993 - za indywidualny wynik na IV szachownicy)[8].

Najwyższy ranking w karierze osiągnął 1 października 2002 r., z wynikiem 2646 punktów zajmował wówczas 43. miejsce na światowej liście FIDE, jednocześnie zajmując 2. miejsce (za Aleksandrem Oniszczukiem) wśród amerykańskich szachistów[9].

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]