Gruczoły przedsionkowe mniejsze

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Gruczoły przedsionkowe mniejsze (gruczoły Skenego)
Skenes gland.jpg
Gruczoły przedsionkowe mniejsze (gruczoły Skenego)
Łacina glandulae vestibulares minores
Angielski lesser vestibular glands (Skene's gland)
Narządy Żeński układ płciowy
Embriologia zatoka moczowo-płciowa

Gruczoły przedsionkowe mniejsze, gruczoły przycewkowe, gruczoły Skenego – leżące wewnątrz warg sromowych mniejszych gruczoły wytwarzające rodzaj ejakulatu.

Kobiety nie posiadają dokładnego odpowiednika prostaty, która jest częścią męskiego układu rozrodczego. Posiadają natomiast struktury homologiczne do prostaty, to znaczy rozwinięte z tych samych tkanek zarodkowych. Są nimi parzyste gruczoły przedsionkowe mniejsze blisko ujścia cewki moczowej.

Najnowsze badania wskazują na możliwość produkcji ejakulatu przez wszystkie kobiety, nawet jeśli nie są tego świadome. Wyrzucany lub uwalniany płyn nie jest moczem. Jest to ciecz o odczynie zasadowym, wydzielana przez gruczoły przycewkowe, które produkują antygen specyficzny dla prostaty (PSA) oraz sterczową kwaśną fosfatazę (PAP)[1][2][3][4][5]. Gruczoł Skenego produkuje też ludzkie białko 1 (ang. human protein 1, urine protein 1), o którym uprzednio sądzono, że wytwarzane jest jedynie przez gruczoł krokowy[6].

Rozmiary i struktura gruczołów przedsionkowych mniejszych mogą różnić się znacznie pomiędzy kobietami. Płyn, który produkują, jest podobny do płynu produkowanego przez gruczoł sterczowy u mężczyzn i podobnie jak u nich trafia do cewki moczowej, a w pewnych przypadkach może trafić do pochwy. Gruczoły wypełniają się płynem w czasie podniecenia seksualnego i można je wyczuć przez ścianę pochwy. Obrzęk tkanki otaczającej cewkę może wynikać z łącznego efektu wypełnionych płynem gruczołów oraz wypełnionego krwią ciała gąbczastego.

Wydaje się, że rytmiczne skurcze występujące w czasie orgazmu powodują wyrzucenie zgromadzonego płynu, który jest składnikiem kobiecego ejakulatu. Objętość uwalnianego płynu może być znaczna ze względu na powtarzające się napełnianie i opróżnianie gruczołów w czasie orgazmu[7].

Przypisy

  1. JJ Pollen. Pubmed_ResultsPanel. Pubmed_RVAbstractPlus Immunohistochemical identification of prostatic acid phosphatase and prostate specific antigen in female periurethral glands.. „Urology.”, s. 303-4, marzec 1984. PMID 6199882. [dostęp 2007-06-22]. 
  2. SL Tepper. Pubmed_ResultsPanel. Pubmed_RVAbstractPlus Homology between the female paraurethral (Skene's) glands and the prostate. Immunohistochemical demonstration.. „Arch Pathol Lab Med.”, s. 423-5, maj 1984. PMID 6546868. [dostęp 2007-06-22]. 
  3. N Wernert. Pubmed_ResultsPanel. Pubmed_RVAbstractPlus The 'female prostate': location, morphology, immunohistochemical characteristics and significance.. „Eur Urol.”, s. 64-9, 1992. PMID 1385145. 
  4. Z Zaviacic. Pubmed_ResultsPanel. Pubmed_RVDocSum The significance of prostate markers in the orthology of the female prostate. „Bratisl Lek Listy.”, s. 491-7, November 1994. PMID 7533639. [dostęp 2007-06-22]. 
  5. Z Zaviacic. Pubmed_ResultsPanel. Pubmed_RVDocSum The female prostate and prostate-specific antigen. Immunohistochemical localization, implications of this prostate marker in women and reasons for using the term "prostate" in the human female.. „Histol Histopathol.”, s. 131-42, styczeń 2000. PMID 10668204. [dostęp 2007-06-22]. 
  6. M Zaviacic. Pubmed_ResultsPanel. Pubmed_RVDocSum Immunohistochemical localization of human protein 1 in the female prostate (Skene's gland) and the male prostate.. „Histochem J.”, s. 219-27, marzec 1997. PMID 9472384. [dostęp 2007-06-22]. 
  7. Female Ejaculation. 26 sierpnia 2006. [dostęp 2006-08-26].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.