Pas cnoty
Spis treści |
[edytuj] Historia
Pas cnoty – urządzenie stosowane w Europie między XII a XIX wiekiem w celu powstrzymywania kobiet od zdrady i masturbacji[1][2][3][4].
Najczęściej wykuwano je z metalu, w formie ciasno obejmującego talię poziomego drutu lub pasa, który zamykano na zatrzask zaopatrzony w zamek. Do pasa poziomego montowano pionowy, zasłaniający srom, co uniemożliwiało kobiecie odbywanie stosunków seksualnych.
Pas pionowy zaopatrzony był w małe otwory, które umożliwiały kobiecie defekację i oddawanie moczu. Ten drugi otwór miał czasem gwieździsty kształt: kolce miały zapobiec próbom przetknięcia przez otwór palca lub członka. Pas cnoty był często bardzo niewygodny i utrudniał utrzymanie higieny, co często prowadziło do bolesnych otarć i chorób.
Pas cnoty był używany przez wyższe warstwy społeczne, przede wszystkim rycerstwo. Dzięki niemu mężczyzna zabierając kluczyk mógł np. wyjechać na długą wyprawę wojenną z przekonaniem, że jego żona – na skutek zdrady lub gwałtu – nie zajdzie w ciążę i nie urodzi bękarta.
Istnieją również męskie pasy cnoty, które składają się drucianej "klatki" lub pojemnika zasłaniającego penisa.
[edytuj] Galeria
-
-
-
-
Współczesny męski pas cnoty
-
Współczesny męski pas cnoty (szkic patentowy)
[edytuj] Zobacz też
Przypisy
- ↑ Waldemar Kuligowski: Miłość na Zachodzie. Historia antropologiczna. Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM, 2004, s. 116-119. Cytat: Pas cnoty, nazywany najpierw... opaską syryjską (pierwotnie bowiem narodził się na terenach dzisiejszego Jemenu, Somalii, Sudanu i Etiopii)... zapewnić miał dwie rzeczy: niemożność zażywania pozamałżeńskich rozkoszy z innymi mężczyznami, ale także uniemożliwienie kobiecie praktyk masturbacji.
- ↑ Marian Filar: Liberalizm i rygoryzm seksualny. Zarys historyczny. [w:] Seksuologia kulturowa, (red.) Kazimierz Imieliński. Warszawa: PWN, 1984, s. 250. Cytat: To nie wyjeżdżający na wyprawy krzyżowe rycerze, lecz podróżujący w interesach kupcy florenccy wymyślili przecież pasy cnoty.
- ↑ Guy Bechter: Cztery kobiety Boga. Ladacznica, czarownica, święta, głupia gęś. Warszawa: Wydawnictwo Akademickie Dialog, 2001, s. 72-73. Cytat: Około 1280 r. w Padwie wynaleziono pasy cnoty.
- ↑ Elizabeth Abbott: Historia celibatu. Wrocław: Wydawnictwo Dolnośląskie, 2003, s. 281-282. Cytat: W rzeczywistości pasy cnoty spotykało się wyjątkowo rzadko. Nie były mitycznym jednorożcem, istniały naprawdę, ale o wiele częściej występowały w literaturze i wyobraźni ludu, a w Europie jedynie najokrutniejsi i najbardziej opętani wizją niewierności mężowie zmuszali żony do noszenia tych przyrządów. Jednak faktycznie tych nieszczęśliwych niewiast były setki. Skrępowanie, niewygoda, upokorzenie, a nierzadko bolesne otarcia – oto straszna cena gwarancji wyłączności w dostępie do ich ciała…Pas cnoty torturował kobiety z krwi i kości, ale jako metafora w literaturze i kulturze ludowej podniecał miliony ludzi.
|
|||||||||||||||||||
