Punkt G

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Punkt G – (punkt Gräfenberga) uważany jest za jedną z najwrażliwszych stref erogennych ciała kobiety. John Perry i Beverly Whipple nazwali go tak na cześć niemieckiego lekarza Ernsta Gräfenberga, który opisał go po raz pierwszy w 1950 roku. Punkt ten ma znajdować się na przedniej ścianie pochwy (ok. 5 cm od wejścia) i być wielkości 1,5x 2 cm, a jego stymulacja ma prowadzić do orgazmu[1]. Większość badaczy utożsamia go z występującym u niektórych kobiet fragmentem ściany pochwy unerwianym przez nerw sromowy. Według innych definicji jest to punkt nerwowy, w którym nerw przechodzi bardzo blisko cewki moczowej[1].

Historia badań nad punktem G[edytuj | edytuj kod]

Po raz pierwszy temat ten został poruszony w 1950 przez Gräfenberga, ale jego badania miały charakter spekulatywny i opierały się na doniesieniach dotyczących niewielkiej próby pacjentek. Tematu tego nie podejmowano w gronach naukowych aż do roku 1981, kiedy to Perry i Whipple opublikowali dwa artykuły na temat niewielkiej przestrzeni nazwanej przez nich punktem G. Jej stymulacja miała początkowo powodować odczucie parcia moczu, a następnie pobudzenie seksualne. Przedstawili oni także swoją koncepcję w popularnej książce w roku 1982, co spopularyzowało ideę punkt G. Obecne badania zdają się podawać w wątpliwość istnienie punktu G, lub przynajmniej przychylać się do stwierdzenia, że nie wszystkie kobiety go mają. Na podstawie badań z 2004 roku przeprowadzonych przez Shafika wysnuto także stwierdzenie o tym, że punkt G może mieć odmienną strukturę niż dotychczas sądzono. To znaczy, być może nie jest on skupiskiem nerwów czuciowych, a generuje potencjał czynnościowy powodujący w konsekwencji skurcz pochwy[1].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Zygmunt Zdrojewicz: Tajemniczy świat kobiecego orgazmu. Wrocław: Wydawnictwo Continuo, 2009, s. 31-40. ISBN 978-83-89629-95-1.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.