Gustavo Díaz Ordaz
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Gustavo Díaz Ordaz Bolaños Cacho | |
| Data i miejsce urodzenia | 12 marca 1911 Ciudad Serdán (Puebla) |
| Data i miejsce śmierci | 15 lipca 1979 Meksyk |
Prezydent Meksyku |
|
| Przynależność polityczna | PRI |
| Okres urzędowania | od 1 grudnia 1964 do 30 listopada 1970 |
| Poprzednik | Adolfo López Mateos |
| Następca | Luis Echeverría |
| Odznaczenia | |
Gustavo Díaz Ordaz Bolaños Cacho (ur. 12 marca 1911 w Ciudad Serdán w stanie Puebla, zm. 15 lipca 1979 w Meksyku) – prezydent Meksyku w latach 1964-1970.
Potomek José Maríi Díaza Ordaza, jednego ze współpracowników Benito Juáreza. Ordaz odebrał wykształcenie prawnicze. Pełnił m.in. funkcję prezesa Sądu Najwyższego stanu Puebla. W 1946 został wybrany do Senatu. W 1958 objął tekę ministra spraw wewnętrznych. W 1964, startując z ramienia Partii Rewolucyjno-Instytucjonalnej, wygrał wybory prezydenckie i zastąpił na tym stanowisku Adolfo Lópeza Mateosa. Jego administracja kładła nacisk na rozwój gospodarczy kraju. W 1977 objął funkcję ambasadora w Hiszpanii. Przedstawiciel konserwatywnego skrzydła PRI[1].
Przypisy
- ↑ Podróże Marzeń "Meksyk" Biblioteka Gazety Wyborczej ISBN 83-60174-00-8 str. 69