Guadalupe Victoria

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Guadalupe Victoria
Guadalupe victoria.jpg
Data i miejsce urodzenia 29 września 1786
Tamazula
Data i miejsce śmierci 21 marca 1843
Perote
Flaga Meksyku
Prezydent Meksyku
Okres urzędowania od 10 października 1824
do 1 kwietnia 1829
Poprzednik Augustyn I[1]
Następca Vicente Guerrero

Guadalupe Victoria właśc. José Miguel Ramón Adaucto Fernández y Félix (ur. 29 września 1786 w Tamazula, zm. 21 marca 1843 w Perote) - meksykański polityk i wojskowy (generał[2]), pierwszy prezydent Meksyku w latach 1824-1829.

Victoria był studentem prawa w momencie gdy toczyły się walki niepodległościowe. Opuścił szkołę i przyłączył się do rebeliantów dowodzonych przez José Maríę Morelosa w 1812 r. Zmienił nazwisko aby okazać swe oddanie walce o suwerenność Meksyku (Matka Boska z Guadalupe jest patronką Meksyku i została przyjęta jako symbol powstania). Po śmierci Morelosa Victoria kontynuował walkę przeciwko Hiszpanom w górach położonych koło Veracruz i Puebli. Po wycofaniu się wojsk kolonialnych z Meksyku i uznaniu przez Hiszpanię niepodległości swojej byłej kolonii do władzy doszedł Agustin de Iturbide. Początkowo Victoria popierał go ale po tym jak Iturbide w 1822 r. aresztował wszystkich przeciwników politycznych i rozwiązał legislaturę postanowił się przyłączyć do zamachu stanu przeprowadzonego przez gen. Lópeza de Santa Annę. W 1823 r. spiskowcy doprowadzają do obalenia Iturbidego.

Victoria został w 1824 r. pierwszym prezydentem Meksyku wybranym w wyborach. Mimo że jako dowódca wojskowy wykazywał się nieprzeciętnymi zdolnościami, to jako prezydent nie posiadał odpowiednich kompetencji. Victoria nie mógł sobie poradzić z zawiłościami polityki, często był wykorzystywany przez tych, którym zaufał. Za jego rządów gospodarka kraju kulała i praktycznie nie przeprowadzono żadnych ważniejszych reform. Iturbide, który powrócił z wygnania z Włoch, został wkrótce stracony. W sprawach zagranicznych młode państwo nawiązało stosunki dyplomatyczne z wszystkimi ważniejszymi państwami. Victoria wyrzucił z kraju także wszystkich Hiszpanów, którzy byli nielojalni wobec nowej władzy. Najtrudniejszym momentem w jego prezydenturze był 1827 r., kiedy to wiceprezydent Nicolás Bravo przygotował zamach stanu. Został on jednak stłumiony dzięki pomocy starych towarzyszy broni: gen. Santa Anny i Vicentego Guerrero.

Victoria zmarł na epilepsję w 1843 r. w Perote, gdzie też został pochowany.

Przypisy

  1. Jako cesarz Meksyku
  2. Tadeusz Łepkowski: Historia Meksyku. Wrocław: Ossolineum, 1986, s. 497.