HMS C34

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
HMS C34
Historia
Stocznia HM Dockyard Chatham, Chatham
Położenie stępki 29 marca 1909
Wodowanie 8 czerwca 1910
 Royal Navy
Wejście do służby 17 września 1910
Wycofanie ze służby 24 lipca 1917
Los okrętu zatopiony przez MS U-52
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 295 ton (wynurzony),
320 ton (zanurzony)
Długość 43,64 metra
Zanurzenie 4,11 metra
Prędkość 13 węzłów na powierzchni
8 węzłów zanurzony
Zasięg 3700 km przy 7 węzłach
Załoga 16
Napęd
jeden spalinowy silnik benzynowy 450 KM, jeden silnik elektryczny 150 KM
Uzbrojenie
dwie wyrzutnie torpedowe 457 mm

HMS C34 – brytyjski okręt podwodny typu C. Zbudowany w latach 1909-1910 w HM Dockyard Chatham w Chatham. Okręt został wodowany 8 czerwca 1910 roku i rozpoczął służbę w Royal Navy 17 września 1910 roku. Pierwszym dowódcą był G. Bower. W momencie wybuchu I wojny światowej C34 stacjonował w Dover przydzielony do Czwartej Flotylli Okrętów Podwodnych (4th Submarine Flotilla) pod dowództwem Lt. J. F. Hutchingsa[1]. W 1915 roku został przeniesiony do Harwich i operował u wybrzeży Belgii. HMS C34 brał udział działaniach wojennych na Morzu Północnym. 24 lipca 1917 roku w czasie patrolu w okolicy wyspy Fair w archipelagu Szetland, został storpedowany przez niemiecki okręt podwodny SM U-52. Zginęła prawie cała załoga łącznie z dowódcą Lt. I. S. Jeffersonem, ocalał tylko jeden marynarz, który został wyłowiony przez załogę okrętu U-52.

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]