HMS C34

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
HMS C34
Historia
Stocznia HM Dockyard Chatham, Chatham
Położenie stępki 29 marca 1909
Wodowanie 8 czerwca 1910
 Royal Navy
Wejście do służby 17 września 1910
Wycofanie ze służby 24 lipca 1917
Los okrętu zatopiony przez MS U-52
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 295 ton (wynurzony),
320 ton (zanurzony)
Długość 43,64 metra
Zanurzenie 4,11 metra
Napęd
jeden spalinowy silnik benzynowy 450 KM, jeden silnik elektryczny 150 KM
Prędkość 13 węzłów na powierzchni
8 węzłów zanurzony
Zasięg 3700 km przy 7 węzłach
Uzbrojenie
dwie wyrzutnie torpedowe 457 mm
Załoga 16

HMS C34 – brytyjski okręt podwodny typu C. Zbudowany w latach 1909-1910 w HM Dockyard Chatham w Chatham. Okręt został wodowany 8 czerwca 1910 roku i rozpoczął służbę w Royal Navy 17 września 1910 roku. Pierwszym dowódcą był G. Bower. W momencie wybuchu I wojny światowej C34 stacjonował w Dover przydzielony do Czwartej Flotylli Okrętów Podwodnych (4th Submarine Flotilla) pod dowództwem Lt. J. F. Hutchingsa[1]. W 1915 roku został przeniesiony do Harwich i operował u wybrzeży Belgii. HMS C34 brał udział działaniach wojennych na Morzu Północnym. 24 lipca 1917 roku w czasie patrolu w okolicy wyspy Fair w archipelagu Szetland, został storpedowany przez niemiecki okręt podwodny SM U-52. Zginęła prawie cała załoga łącznie z dowódcą Lt. I. S. Jeffersonem, ocalał tylko jeden marynarz, który został wyłowiony przez załogę okrętu U-52.

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]