HMS C7

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
HMS C7
okręt klasy C
okręt klasy C
Historia
Stocznia Vickers, Barrow-in-Furness
Położenie stępki 9 grudnia 1905
Wodowanie 15 lutego 1907
 Royal Navy
Wejście do służby 23 maja 1907
Wycofanie ze służby 20 grudnia 1919
Los okrętu sprzedany i zezłomowany
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 287 ton (wynurzony),
316 ton (zanurzony)
Długość 43,64 metra
Zanurzenie 4,11 metra
Prędkość 12 węzłów na powierzchni
7 węzłów zanurzony
Napęd
jeden spalinowy silnik benzynowy 450 KM, jeden silnik elektryczny 150 KM
Zasięg 2800 km przy 7 węzłach
Uzbrojenie
dwie wyrzutnie torpedowe 457 mm
Załoga 16

HMS C7 – brytyjski okręt podwodny typu C. Zbudowany w latach 1905 - 1907 w Vickers w Barrow-in-Furness. Okręt został wodowany 15 lutego 1907 roku i rozpoczął służbę w Royal Navy 23 maja 1907 roku.

W 1914 roku C7 stacjonował w Humber przydzielony do Szóstej Flotylli Okrętów Podwodnych (6th Submarine Flotilla) pod dowództwem Lt. George F. Bradshawa[1].

Załodze okrętu przypisano zatopienie 5 kwietnia 1917 roku, u wybrzeży Szkocji niemieckiego okrętu podwodnego SM UC-68, która zaginęła w tym obszarze. Jednak jak się później okazało był to inny niemiecki okręt podwodny SM UB-10, który został tylko uszkodzony i dotarł do portu.

Okręt został sprzedany w październiku 1920 roku i zezłomowany.

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Robert Hutchinson: Jane's Submarines: War Beneath the Waves from 1776 to the Present Day. Londyn: HarperCollins, 2001, s. 36. ISBN 978-0-00-710558-8. (ang.)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]