HMS C7

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
HMS C7
okręt klasy C
okręt klasy C
Historia
Stocznia Vickers, Barrow-in-Furness
Położenie stępki 9 grudnia 1905
Wodowanie 15 lutego 1907
 Royal Navy
Wejście do służby 23 maja 1907
Wycofanie ze służby 20 grudnia 1919
Los okrętu sprzedany i zezłomowany
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 287 ton (wynurzony),
316 ton (zanurzony)
Długość 43,64 metra
Zanurzenie 4,11 metra
Napęd
jeden spalinowy silnik benzynowy 450 KM, jeden silnik elektryczny 150 KM
Prędkość 12 węzłów na powierzchni
7 węzłów zanurzony
Zasięg 2800 km przy 7 węzłach
Uzbrojenie
dwie wyrzutnie torpedowe 457 mm
Załoga 16

HMS C7 – brytyjski okręt podwodny typu C. Zbudowany w latach 1905 - 1907 w Vickers w Barrow-in-Furness. Okręt został wodowany 15 lutego 1907 roku i rozpoczął służbę w Royal Navy 23 maja 1907 roku.

W 1914 roku C7 stacjonował w Humber przydzielony do Szóstej Flotylli Okrętów Podwodnych (6th Submarine Flotilla) pod dowództwem Lt. George F. Bradshawa[1].

Załodze okrętu przypisano zatopienie 5 kwietnia 1917 roku, u wybrzeży Szkocji niemieckiego okrętu podwodnego SM UC-68, która zaginęła w tym obszarze. Jednak jak się później okazało był to inny niemiecki okręt podwodny SM UB-10, który został tylko uszkodzony i dotarł do portu.

Okręt został sprzedany w październiku 1920 roku i zezłomowany.

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Robert Hutchinson: Jane's Submarines: War Beneath the Waves from 1776 to the Present Day. Londyn: HarperCollins, 2001, s. 36. ISBN 978-0-00-710558-8. (ang.)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]