HMS C26

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
HMS C26
Historia
Stocznia Vickers, Barrow-in-Furness
Położenie stępki 14 lutego 1908
Wodowanie 20 marca 1909
 Royal Navy
Wejście do służby 28 maja 1909
Wycofanie ze służby 4 kwietnia 1918
Los okrętu samozatopienie
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 295 ton (wynurzony),
320 ton (zanurzony)
Długość 43,64 metra
Zanurzenie 4,11 metra
Napęd
jeden spalinowy silnik benzynowy 450 KM, jeden silnik elektryczny 150 KM
Prędkość 13 węzłów na powierzchni
8 węzłów zanurzony
Zasięg 3700 km przy 7 węzłach
Uzbrojenie
dwie wyrzutnie torpedowe 457 mm
Załoga 16

HMS C26 – brytyjski okręt podwodny typu C. Zbudowany w latach 1908-1909 w Zakładach Vickers w Barrow-in-Furness. Okręt został wodowany 20 marca 1909 roku i rozpoczął służbę w Royal Navy.


W 1914 roku C26 stacjonował w Leith przydzielony do Siódmej Flotylli Okrętów Podwodnych (7th Submarine Flotilla) pod dowództwem Colina Cantliea [1]. Po włączeniu się Wielkiej Brytanii do I wojny światowej, jednostka patrolowała akweny Morza Bałtyckiego. Po podpisaniu układu pokojowego pomiędzy Rosją a Cesarstwem Niemieckim, w czasie wojny domowej w Finlandii. Siły niemieckie - Ostsee-Division wylądowały w Hanko i w błyskawicznym tempie dotarły do Helsinek. Aby nie oddać okrętu w ręce wroga załoga zatopiła C26 około 1,5 kilometra od latarni morskiej Grohara, u wejścia do portu w Helsinkach[2].

W sierpniu 1953 roku wrak okrętu został wydobyty i zezłomowany w Finlandii.

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Robert Hutchinson: Jane's Submarines: War Beneath the Waves from 1776 to the Present Day. Londyn: HarperCollins, 2001, s. 36. ISBN 978-0-00-710558-8. (ang.)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]