Hacele

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy gry towarzyskiej. Zobacz też: hacel – element podkowy.
Rzymska statuetka przedstawiająca grającą dziewczynkę.

Hacele (także: hacle, sztole, sztulki, sztule, ciupy, krypcie, koble) – podwórkowa gra towarzyska, popularna wśród dzieci i młodzieży, zwłaszcza w latach 80. XX w. Etymonem nazwy gry, jest hacel, czyli element do podków końskich. Gra polegała na podrzucaniu rozłożonych na dłoni haceli (lub kamyków) i łapaniu ich na wiele wymyślnych sposobów. Wymagała od gracza koordynacji ruchów, zwinności i spostrzegawczości, doskonale wyrabiała refleks. Do gry używano najczęściej pięciu elementów.

Zasady[edytuj | edytuj kod]

Dowolna ilość graczy (poczynając od dwóch, kończąc zazwyczaj na czterech) potrzebuje pięciu niewielkich rzeczy. Najlepiej nadają się do tego kamyki, ale mogą być tez orzechy, kostki lub inne małe przedmioty. Jeden z kamyków należy podrzucić do góry i zaraz potem uchwycić tą samą ręką jak najwięcej z pozostałych przedmiotów. Jeżeli nie uda się złapać podrzuconego kamienia, nim ten upadnie na ziemię, nie otrzymuje się żadnych punktów. Za każdy kamień uchwycony (poza podrzucanym) otrzymuje się jeden punkt. Wygrywa gracz, który zdobył najwięcej punktów lub najwięcej razy udało mu się wygrać kolejkę (jest to kwestia umowna).

Można grać również rundami. W pierwszej rundzie, łapie się po kolei po jednym kamyku, w drugiej po dwa, w trzeciej trzy plus jeden, w czwartej wszystkie cztery.

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

  • W rzeczonym czasie, metalowe hacele, jako mało precyzyjny produkt metalurgiczny polskich hut, posiadały ostre, niedopracowane krawędzie, stąd podczas gry często dochodziło do lekkich obrażeń i obtarć wierzchnich stron dłoni zawodników.
  • Hacele wymieniane są jako jeden z symboli PRL[1].

Przypisy

  1. ISBN: 978-83-7558-508-7 "Wielka Kolekcja Historia PRL 1944-1989 Tom II" – Wydawnictwo: Axel Springer Polska

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]