Harvey Milk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy biografii Harveya Milka. Zobacz też: Obywatel Milk.
Harvey Milk
Harvey Milk in 1978 at Mayor Moscone's Desk.jpg
Harvey Milk za biurkiem George'a Moscone'a, 1978
Data i miejsce urodzenia 22 maja 1930
Stany Zjednoczone Woodmere, Nowy Jork, USA
Data i miejsce śmierci 27 listopada 1978
Stany Zjednoczone San Francisco, USA
Członek Rady Miasta San Francisco z Dystryktu 5
Przynależność polityczna Partia Demokratyczna
Okres urzędowania od 8 stycznia 1978
do 27 listopada 1978
Odznaczenia
Prezydencki Medal Wolności (Stany Zjednoczone)
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Harvey Bernard Milk (ur. 22 maja 1930 w Woodmere, zm. 27 listopada 1978 w San Francisco) – amerykański polityk, pierwszy mężczyzna otwarcie przyznający się do swojej homoseksualnej orientacji wybrany do Rady Miasta San Francisco. Polityką i działaniem na rzecz osób LGBT zainteresował się w wieku 40 lat. W 2008 roku na podstawie jego biografii nakręcono nagrodzony dwoma Oskarami film Obywatel Milk.

W 1972 Milk przeprowadził się z Nowego Jorku do dzielnicy Castro w San Francisco. Wykorzystując rosnące polityczne i ekonomiczne zaangażowanie dzielnicy, próbował trzykrotnie, bez sukcesu, startować w wyborach do Rady Miasta San Francisco. Dopiero w 1977 jego ogromna, dobrze zorganizowana kampania wyborcza pozwoliła mu na zdobycie miejsca w Radzie Miasta.

Milk piastował swoje stanowisko przez 11 miesięcy, podczas których z jego inicjatywy podjęto uchwały zakazujące dyskryminacji gejów i lesbijek w San Francisco. 27 listopada 1978 Harvey Milk i burmistrz miasta George Moscone zostali zastrzeleni przez innego członka Rady Miasta San Francisco, Dana White'a. White zrezygnował ze swojego urzędu ze względów ekonomicznych, jednakże później chciał wycofać swoją rezygnację, na co nie chciał się zgodzić burmistrz miasta George Moscone, a Milk także był temu przeciwny.

Pomimo krótkiej działalności politycznej stał się ikoną San Francisco i "męczennikiem walki o prawa osób LGBT", za profesorem Peterem Novakiem z Uniwersytetu San Francisco[1]. W 2002 roku został nazwany "najbardziej znanym i znaczącym politykiem otwarcie mówiącym o swojej homoseksualnej orientacji wybranym w wyborach w USA"[2]. Pisarz John Cloud stwierdził, że po Milku wielu ludzi, zarówno hetero- jak i homoseksualnych, musiało przyzwyczaić się do nowej rzeczywistości, w której jawny gej nie musiał dłużej ukrywać swojej orientacji seksualnej i mógł osiągnąć sukces[3]. 12 sierpnia 2009 roku został pośmiertnie odznaczony Medalem Wolności przez prezydenta Baracka Obamę[4].

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Harvey (po prawej) i jego starszy brat Robert, 1934
Harvey Milk prowadzący kampanię, 1976
Prezydent USA Barack Obama wręcza do rąk Stewarta Milka Medal Wolności dla jego wuja – Harveya Milka, 2009.
Plac Harveya Milka, San Francisco
Jedna z upamiętniających Milka tablic w San Francisco

Harvey Bernard Milk urodził się w Woodmere na Long Island 22 maja 1930 w rodzinie Williama i Minervy Karns Milk o korzeniach litewsko-żydowskich. Jego dziadek był właścicielem sklepu[5][6] i organizatorem pierwszej w okolicy synagogi[7]. W dzieciństwie śmiano się z jego odstających uszu, dużego nosa i nieproporcjonalnych stóp, przypisując mu rolę klasowego klauna. W szkole grał w piłkę i rozwinął pasję do opery. Jako nastolatek uświadomił sobie swój homoseksualizm, lecz informację o tym trzymał w ukryciu[8].

Milk ukończył Bay Shore High School w Bay Shore w stanie Nowy Jork i w 1947 roku rozpoczął studia w State College for Teachers in Albany (obecnie State University of New York at Albany), które ukończył w 1951 roku specjalizując się z matematyki. Pisał dla uniwersyteckiej gazety i został zapamiętany jako towarzyski, przyjazny student. Żadne z jego przyjaciół w szkole średniej i na uczelni nie przypuszczało, że jest gejem. Jego znajoma z klasy wspomina: nigdy nie uważano go za queera - tak ich wtedy nazywano - był męskim mężczyzną[9].

Wczesna kariera[edytuj | edytuj kod]

Po ukończeniu studiów Milk zaciągnął się do marynarki wojennej podczas wojny w Korei. Służył na podwodnej łodzi ratunkowej jako nurek. Później rozpoczął służbę w stacji wojennej San Diego[6]. W 1955 opuścił marynarkę osiągając stopień podporucznika[10].

Jego wczesna kariera była naznaczona częstymi zmianami; w późniejszych latach lubił mówić o swojej metamorfozie z żydowskiego chłopaka pochodzącego ze średniej klasy. Zaczął uczyć w George W. Hewlett High School w Long Island. W 1956 roku na plaży w Jacob Riis Park, popularnym wśród gejów miejscu w Queens, poznał Joe Campbella. Campbell był od niego siedem lat młodszy. Milk ścigał go namiętnie. Nawet kiedy zamieszkali już razem, Milk pisał dla Campbella miłosne liściki i wiersze[11]. Szybko zdecydowali się na przeprowadzkę do Texasu, ale czuli się tam nieszczęśliwi, więc powrócili do Nowego Jorku, gdzie Milk znalazł pracę jako aktuarialny statystyk w przedsiębiorstwie ubezpieczeniowym[12]. Milk i Campbell rozstali się po prawie 6 latach; był to najdłużej trwający związek Milka.

Milk usiłował oddzielić swoje wczesne życie uczuciowe od życia rodzinnego i pracy. Po raz kolejny znudzony i samotny w Nowym Jorku myślał o poślubieniu przyjaciółki lesbijki[12]. Jednakże pozostał w Nowym Jorku i potajemnie realizował gejowskie związki. W 1962 roku Milk zaangażował się w związek z młodszym od niego o 10 lat Craigem Rodwellem. Choć relacja Milka z Rodwellem była żarliwia, codziennie budząc go telefonem i przesyłając mu liściki, był jednocześnie zniechęcony jego uczestnictwem w Mattachine Society, organizacji na rzecz LGBT. Rodwell został aresztowany za chodzenie po Riis Park, oskarżony o podburzanie zamieszek i przypadkowe obnażenie (prawo wymagało, aby męskie kostiumy kąpielowe rozciągały się od pępka do poniżej uda) i spędził trzy dni w więzieniu. Związek rozpadł się niedługo, gdy Milk poczuł się zaniepokojony tendencjami Rodwella do prowokowania policji[13].

Milk nagle przestał pracować jako sprzedawca ubezpieczeń i został badaczem w firmie z Wall Street - Bache & Company. Często awansował pomimo jego zwyczaju obrażania starszych pracowników firmy przez ignorowanie ich porad i obnoszenie się ze swoim sukcesem. Choć w pracy był fachowy, jego współpracownicy czuli, że jego serce nie było w pracy[5]. Związał się z Jack Galen McKinley i zarekrutował go do walki przeciw rozprzestrzenianiu sie wielkiego rządu przekonując McKinnleya do pracy w kampanii prezydenckiej w 1964 roku konserwatywnego republikanina Barry Goldwatera[14]. McKinnley miał skłonności do depresji i kilkukrotnie groził popełnienie samobójstwa, gdy Milk nie okazywał mu wystarczajacego zainteresowania[15].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Carl Nolte (26 listopada 2003 r.). "City Hall Slayings: 25 Years Later", The San Francisco Chronicle, strona A-1.
  2. Smith and Haider-Markel, strona 204.
  3. John Cloud (14 czerwca 1999). "Harvey Milk", Time. Data dostępu: 8 października 2008.
  4. President Obama Honors 2009 Medal of Freedom Recipients (ang.). www.whitehouse.gov, 12 sierpnia 2009. [dostęp 29 stycznia 2009].
  5. 5,0 5,1 "Harvey Bernard Milk." Dictionary of American Biography, Supplement 10: 1976–1980. Charles Scribner's Sons, 1995.
  6. 6,0 6,1 "Harvey Bernard Milk". Encyclopedia of World Biography, 2nd ed. 17 Vols. Gale Research, 1998.
  7. Shilts, p. 4.
  8. Carol Polsky. Hidden depths of Long Island native Harvey Milk. „Newsday”, 2009-01-11. 
  9. Shilts, p. 14.
  10. Milk wielokrotnie twierdził, że zmuszono go do opuszczenia marynarki ze względu na swój homoseksualizm, jednak Randy Shilts ma co do tego wątpliwości, uważając, że nie ma na to wystarczających dowodów. Badaczka Karen Foss potwierdza, że zakończenie służby nie miało związku z jego orientacją seksualną
  11. Shilts p. 20.
  12. 12,0 12,1 "Historical Note", The Harvey Milk Papers: Susan Davis Alch Collection (1956–1962) (PDF), San Francisco Public Library. Retrieved on October 8, 2008.
  13. Shilts, p. 24–29.
  14. Shilts, p. 33
  15. Shilts, p. 35–36.