Long Island

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy wyspy w USA. Zobacz też: inne znaczenia tej nazwy.
Long Island
Long Island (NASA Landsat)
Long Island (NASA Landsat)
Kontynent Ameryka Północna
Państwo  Stany Zjednoczone
Akwen Ocean Atlantycki
Powierzchnia 3567 km²
Populacja (2007)
 • liczba ludności
 • gęstość

ok. 7 400 000
2075 os./km²
Położenie na mapie Nowego Jorku
Mapa lokalizacyjna Nowego Jorku
Long Island
Long Island
Położenie na mapie Stanów Zjednoczonych
Mapa lokalizacyjna Stanów Zjednoczonych
Long Island
Long Island
Ziemia 40°48′N 73°18′W / 40.8, -73.3Na mapach: 40°48′N 73°18′W / 40.8, -73.3
Mapa wyspy
Mapa wyspy
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Long Island - wyspa u wschodniego wybrzeża Stanów Zjednoczonych, częściowo położona w obrębie miasta Nowy Jork (dzielnice Brooklyn i Queens).

Charakterystyka [edytuj]

Jej powierzchnia wynosi 3567 km² i zamieszkuje ją obecnie ok. 7,4 mln osób. Long Island ma podłużny kształt - jej długość wynosi ok. 190 km, a szerokość nie przekracza 32 km.

W języku potocznym nazwą Long Island określa się tylko powiaty Nassau i Suffolk. Dawniej wyspa ta nazywała się Paumonauk, co w jednym z lokalnych języków indiańskich mogło m.in. oznaczać: "rybokształtna wyspa". Po Indianach pozostało mnóstwo nazw geograficznych oraz dwa stanowe rezerwaty zamieszkane przez Indian Poospatuck oraz Shinnecock, położone w powiecie Suffolk.

Long Island znana jest z długich, mierzejowych plaż (szczególnie na południowym wybrzeżu), stanowiących tradycyjne miejsce wypoczynku letniego dla nowojorczyków. Dawne miasteczka i miejscowości rybackie przekształciły się w lokalne kurorty.

Zobacz też [edytuj]