Hełm turniejowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Hełm turniejowy – typ hełmu rycerskiego (niem. Stechhelm), część zbroi płytowej, używany wyłącznie w turniejach. Pojawił się w końcu XV w. i charakteryzował wyjątkową zamkniętą konstrukcją, mającą minimalizować możliwość odniesienia poważnych obrażeń w starciach turniejowych ale uniemożliwiający stosowanie go na normalnym polu bitwy, głównie ze względu na ograniczone pole widzenia. Charakterystyczna jest również wyraźna pionowa grań z przodu, umożliwiająca ześlizgiwanie się kopii przeciwnika. Najpopularniejsze hełmy turniejowe to tzw. "żabie pyski". Znany m.in.z grafik Albrechta Dürera. W heraldyce stosowany najczęściej w herbach mieszczańskich.