Salada

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Salada (fr. salade, wł. celata i barbuta)– rodzaj średniowiecznego hełmu, typowego w XV wieku dla Włoch oraz Niemiec, popularnego również we Francji, Anglii i Polsce. Jego konstrukcja wywodziła się z hełmu typu łebka lub kapalina. Włoskie salady były zaokrąglone i dzieliły się na dwa rodzaje: barbutę nawiązującą do tradycji greckiej, z otworem w kształcie litery "T" lub "Y" na oczy, nos i usta oraz celatę z odsłoniętą twarzą. Salady niemieckie tworzyły harmonijną całość ze zbrojami płytowymi, posiadały zazwyczaj ostrą grań, spiczasty nakarczek, poziomą i długą szparę wzrokową, a czasami zasłonę, po opuszczeniu której również pozostawała szpara.[1][2][3]

Przypisy

  1. Michał Gradowski, Zdzisław Żygulski: Słownik uzbrojenia historycznego. Warszawa: PWN, 2010, s. 133. ISBN 978-83-01-16260-3.
  2. Zdzisław Żygulski: Broń w dawnej Polsce na tle uzbrojenia Europy i Bliskiego Wschodu. Warszawa: PWN, 1982, s. 102-103. ISBN 83-01-02515-8.
  3. Andrzej Nowakowski (red.): Uzbrojenie w Polsce średniowiecznej 1450-1500. Toruń: UMK, 1998, s. 75-78. ISBN 83-231-0264-3.