Heinz Brandt

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Heinz Brandt
Pułkownik
Data i miejsce urodzenia 11 marca 1907 roku
w Charlottenburgu
Data i miejsce śmierci 22 lipca 1944
w Karolewie
Przebieg służby
Lata służby 1925-1944
Główne wojny i bitwy I wojna światowa, II wojna światowa

Heinz Brandt (ur. 11 marca 1907 w Charlottenburgu, zm. 22 lipca 1944 w Karolewie) – nazistowski oficer w randze pułkownika, zastępca generała Heusingera.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

W 1925 roku został żołnierzem Reichswehry. W 1928 wstąpił do kawalerii i został promowany do stopnia podporucznika. W 1936 roku na letnich igrzyskach olimpijskich w Berlinie zdobył złoty medal drużynowo w jeździectwie na koniu Alchemia. Indywidualnie zajął 16 miejsce. Po wybuchu II wojny światowej był kapitanem w Sztabie Generalnym Oberkommando der Wehrmacht (OKW). Po służbie w dywizji piechoty w styczniu 1941 awansował na majora, a w kwietniu 1942 na podpułkownika.

W dniu 13 marca 1943 generał brygady Henning von Tresckow poprosił Brandta o dostarczenie Condorem, samolotem Hitlera, paczki z butelkami, które wg Tresckowa zawierały koniak. Miała to być zapłata dla pułkownika Hellmutha Stieffa. Paczka w rzeczywistości zawierała materiał wybuchowy. W maju 1943 Brandt awansował do stopnia pułkownika. 20 lipca 1944 w Wilczym Szańcu został ciężko ranny w zamachu na Adolfa Hitlera. Zmarł w Karolewie 22 lipca wskutek odniesionych ran.

Dorobek medalowy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]