Hermann Oberth
Hermann Oberth (ur. 25 czerwca 1894 w Sybinie w Siedmiogrodzie, obecnie na terenie Rumunii, zm. 28 grudnia 1989 w Norymberdze) – austriacko-niemiecki fizyk i wynalazca, pionier techniki rakietowej i wizjoner eksploracji kosmosu. Pochodził z rodziny Sasów siedmiogrodzkich.
Zagadnieniom budowy i wykorzystywania rakiet poświęcił pracę doktorską z 1922 r., która została jednak odrzucona jako "zbyt fantastyczna". W 1923 r. opublikował rozprawę Die Rakete zu den Planetenräumen (Rakietą w przestrzeń międzyplanetarną), a w 1929 r. książkę Die Wege zur Raumschiffahrt (Podróż w przestrzeń kosmiczną).
W latach 30. XX w. jego asystentem został Wernher von Braun, z którym współpracował później przez pewien czas przy konstrukcji niemieckiej rakiety balistycznej A4 (V2), a po wojnie przez pewien czas także w USA w Huntsville w Alabamie. Był później doradcą firmy Convair w San Diego w Kalifornii.
W 1954 r. opublikował książkę Menschen im Weltraum (Ludzie w kosmosie), w której nakreślił cele eksploracji kosmosu: "Uczynić dostępnymi dla życia wszelkie miejsca, gdzie to jest możliwe, zaludnić wszystkie światy jeszcze nie zaludnione i dać cel wszelkiemu życiu". Opublikował także szereg książek na temat filozofii człowieka i jego przyszłości.
Imię Obertha nosi krater (60 km średnicy) na odwrotnej stronie Księżyca.
Zobacz też [edytuj]
Bibliografia [edytuj]
- Heppenheimer T.A., Podbój kosmosu. Tajne epizody amerykańskich i radzieckich programów kosmicznych, Amber, Warszawa 1997.
