Hermann Oberth

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Hermann Oberth w 1961 r.

Hermann Oberth (ur. 25 czerwca 1894 w Sybinie w Siedmiogrodzie, obecnie na terenie Rumunii, zm. 28 grudnia 1989 w Norymberdze) – austriacko-niemiecki fizyk i wynalazca, pionier techniki rakietowej i wizjoner eksploracji kosmosu. Pochodził z rodziny Sasów siedmiogrodzkich.

Pomnik Hermanna Obertha w Sybinie (Hermannstadt, ob. Rumunia)

Zagadnieniom budowy i wykorzystywania rakiet poświęcił pracę doktorską z 1922 r., która została jednak odrzucona jako "zbyt fantastyczna". W 1923 r. opublikował rozprawę Die Rakete zu den Planetenräumen (Rakietą w przestrzeń międzyplanetarną), a w 1929 r. książkę Die Wege zur Raumschiffahrt (Podróż w przestrzeń kosmiczną).

W latach 30. XX w. jego asystentem został Wernher von Braun, z którym współpracował później przez pewien czas przy konstrukcji niemieckiej rakiety balistycznej A4 (V2), a po wojnie przez pewien czas także w USA w Huntsville w Alabamie. Był później doradcą firmy Convair w San Diego w Kalifornii.

W 1954 r. opublikował książkę Menschen im Weltraum (Ludzie w kosmosie), w której nakreślił cele eksploracji kosmosu: "Uczynić dostępnymi dla życia wszelkie miejsca, gdzie to jest możliwe, zaludnić wszystkie światy jeszcze nie zaludnione i dać cel wszelkiemu życiu". Opublikował także szereg książek na temat filozofii człowieka i jego przyszłości.

Imię Obertha nosi krater (60 km średnicy) na odwrotnej stronie Księżyca.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Heppenheimer T.A., Podbój kosmosu. Tajne epizody amerykańskich i radzieckich programów kosmicznych, Amber, Warszawa 1997.