Hoszów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Hoszów
Hoszów
Państwo  Polska
Województwo podkarpackie
Powiat bieszczadzki
Gmina Ustrzyki Dolne
Strefa numeracyjna (+48) 13
Tablice rejestracyjne RBI
SIMC 0361554
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa lokalizacyjna województwa podkarpackiego
Hoszów
Hoszów
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Hoszów
Hoszów
Ziemia 49°23′48″N 22°38′44″E/49,396667 22,645556Na mapach: 49°23′48″N 22°38′44″E/49,396667 22,645556
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Hoszówwieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie bieszczadzkim, w gminie Ustrzyki Dolne, przy DW896.

W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa krośnieńskiego.

Wieś leży na szlaku architektury drewnianej województwa podkarpackiego. W 1420, król Władysław Jagiełło nadał rycerzowi Iwanowi Właszynowi pustkę Hoszów w Ziemi Przemyskiej. Hoszów obejmował całą zlewnię potoków Strywnik, Pastewnik i Rabe. Kolejne wsie powstawały w wyniku wewnętrznych podziałów tych dóbr. Jako pierwszą wydzielono z Hoszowa miejscowość Rabe, wzmiankowaną po raz pierwszy w 1540. Założono ją na prawie wołoskim. Pierwszymi właścicielami wsi byli Hoszowscy, następnie w XVI w. rodzina Tarłów. Miejscowość została zdewastowana przez Węgrów w 1657, a potem przez Tatarów w 1672. Około 1696 właścicielem wsi był podczaszy żytomierski Łukasz Dydyński. W sierpniu 1769 w tych okolicach rozegrała się bitwa w ramach Konfederacji Barskiej przeciw wojskom rosyjskim Drewicza i pod Hoszowem został ranny rotmistrz przemyski Franciszek Pułaski, stryjeczny brat Kazimierza Pułaskiego, który został przywieziony na zamek Kmitów w Lesku, gdzie zmarł.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

  • cerkiew greckokatolicka pw. św. Mikołaja wzniesiona w 1939, obecnie kościół rzymskokatolicki pw. bł. Bronisławy. Świątynia należy do grupy zabytków, których forma ukształtowała się w wyniku poszukiwań stylistycznych, mających doprowadzić do wypracowania form tzw. uniwersalnego „stylu narodowego”. Podobnym zjawiskiem w polskiej tradycji kulturowej tego czasu jest „styl zakopiański”.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]