Stańkowa (województwo podkarpackie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy wsi w gminie Ustrzyki Dolne. Zobacz też: inne znaczenia nazwy Stańkowa.
Stańkowa
Stańkowa
Państwo  Polska
Województwo podkarpackie
Powiat bieszczadzki
Gmina Ustrzyki Dolne
Strefa numeracyjna (+48) 13
Tablice rejestracyjne RBI
SIMC 0358405
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa lokalizacyjna województwa podkarpackiego
Stańkowa
Stańkowa
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Stańkowa
Stańkowa
Ziemia 49°33′14″N 22°26′27″E/49,553889 22,440833
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Stańkowa (ukr. Станкова; w latach 1977–1981 Rzeczki) – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie bieszczadzkim, w gminie Ustrzyki Dolne.

W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie krośnieńskim.

Historia wsi[edytuj | edytuj kod]

W początkach XV wieku należała do Mikołaja Czeszyka. W połowie XVII wieku właścicielami stali się Ossolińscy. Na przełomie XVII i XVIII wieku właścicielami Stańkowej byli Urbańscy (przed 1707). W drugiej połowie XVII wieku wieś przejął jako właściciel Karol Krajewski herbu Jasieńczyk, następnie syn Marcin Tadeusz Krajewski, a po nim jego syn Leon, żonaty z Julią Balówną. W XIX w. właścicielami byli Bolesław i Wincenty Gałkowscy. Do 1918 wieś znajdowała się w powiecie leskim.

Stańkowa jest jednym z najstarszych ośrodków górnictwa naftowego na świecie, kopalnie ropy naftowej istniały tu przed rokiem 1884.

Ze Stańkowej pochodził Przemysław Niementowski (1846–1908) – uczestnik powstania styczniowego z roku 1864, służył w oddziale Rochenbruna, walczył 2 XI pod Poryckiem, zm. w 1908 we Lwowie, pochowany na Łyczakowie.

Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, tom XII, s. 212 zawiera następujący opis Stańkowej[1]:

Stańkowa Dolna i Górna, wś, pow. liski, w okolicy podgórskiej i lesistej, nad potokiem (dopł. Tyrawki, uchodzącej do Sanu). Par. rz.-kat. w Tyrawie Wołoskiej (5–6 klm), a gr.-kat. w Zawadce. Chaty są zbudowane w długą ulicę po brzegach potoku, którego dolinę otaczają pasma wzgórz, tworzące dział wodny między mniejszemi dopływami Sanu. Wzgórza te sięgają na płd. w Stańkowej Górze do 555 mt., na płn. 547 mt. wzn. Na płd.-wschód przypiera S. do lasu Stanisk, który ją dzieli od wsi Ropienki. Na płd. graniczy z wsią Paszową, na zach. z Rakową a na płn. z Zawadką. S. ma 97 dm. i 640 mk.; 210 rz.-kat. 411 gr.-kat. i 19 izrael. Pos. więk. (Liberata Janowskiego i D. Hartmanna) wynosi 399 roli, 45 łąk, 124 past. i 253 mr. lasu; pos. mn. 552 roli, 117 łąk, 217 past. i 49 mr. lasu. Rola górska, lasowa, lasy świerkowe.

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]