Jałowiec chiński
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Jałowiec chiński | |
 |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Podkrólestwo | naczyniowe |
| Nadgromada | nasienne |
| Gromada | nagonasienne |
| Podgromada | nagonasienne drobnolistne |
| Klasa | iglaste |
| Rząd | cyprysowce |
| Rodzina | cyprysowate |
| Rodzaj | jałowiec |
| Gatunek | jałowiec chiński |
| Nazwa systematyczna | |
| Juniperus chinensis L. | |
| Mant. pl. 1:127. 1767[1] | |
 Galeria zdjęć i grafik w Wikimedia Commons |
|
Jałowiec chiński (Juniperus chinensis) - gatunek zimozielonego krzewu lub drzewa należący do rodziny cyprysowatych (Cupressaceae).
Spis treści |
[edytuj] Morfologia
- Pokrój
- Bardzo zmienny. Jest to duży, szybko rosnący, zimozielony krzew lub drzewo do 20 m wysokości[2].
- Nasiona
- Powstają w kulistych szyszkojagodach.
[edytuj] Zastosowanie
- Roślina ozdobna : W Europie Środkowej uprawiane są głównie odmiany krzewiaste w parkach i ogrodach[2]. Jest to też dobry materiał na bonsai w stylu Moyogi.
[edytuj] Uprawa
- Wymagania
- Lubi gleby wilgotne, przepuszczalne. Bardzo dobrze znosi suszę i upały. Gatunek odporny także na szkodliwe czynniki środowiskowe, też klimatyczne.
Przypisy
- ↑ Taxon: Juniperus chinensis L. (ang.). USDA, ARS, National Genetic Resources Program. Germplasm Resources Information Network - (GRIN). [dostęp 2010-06-11].
- ↑ 2,0 2,1 Włodzimierz Seneta: Drzewa i krzewy iglaste. Warszawa: Państwowe Wydawnictwa Naukowe, 1987. ISBN 83-01-05225-2.
