Jakow Kulniew
| Jakow Kulniew Яков Петрович Кульнев |
|
Portret z 1825 r. pędzla George'a Dawe'a |
|
| generał major | |
| Data i miejsce urodzenia | 6 sierpnia 1763 Lucyn |
| Data i miejsce śmierci | 1 sierpnia 1812 Kljasticy |
| Przebieg służby | |
| Lata służby | 1785 - 1812 |
| Siły zbrojne | Armia Imperium Rosyjskiego |
| Jednostki | 29 Czernichowski Pułk Piechoty, 1 Petersburski Pułk Ułanów, Jegierski Perejasławski Konny Pułk, 1 Sumski Pułk Huzarów, 6 Kljasticki Pułk Huzarów |
| Główne wojny i bitwy | Wojna rosyjsko-turecka (1787-1792), Wojna polsko-rosyjska 1792, Powstanie kościuszkowskie, IV koalicja antyfrancuska, Wojna rosyjsko-szwedzka (1808-1809), Wojna rosyjsko-turecka (1806-1812), Inwazja na Rosję (1812) |
Jakow Piotrowicz Kulniew (ros. Яков Пётрович Кульнев, transliteracja: Âkov Pёtrovič Kul'nev; ur. 1763; zm. 30 lipca 1812 pod Jakobowem) – rosyjski dowódca wojskowy, który odegrał ważną rolę podczas wojny rosyjsko-szwedzkiej w latach 1808-1809. Uczestnik wojen napoleońskich.
Jakow Piotrowicz Kulniew pochodził z rodziny o wojskowych tradycjach. W 1770 rozpoczął on swoje szkolną i wojskową edukację w Petersburgu. Pierwszą wojskową wyprawę odbył podczas wojny rosyjsko-tureckiej w latach 1787-1791. Wykazał się talentem i zdobył twierdzę Bendery. Następnie w 1794 wziął udział w kampanii polskiej a jego oddział podlegał bezpośrednio rozkazom Aleksandra Suworowa. Po wojnie Kulniew awansował na majora i został przydzielony do sumskiego pułku huzarów.
Podczas bitwy pod Frydlandem w 1807 przeciw Napoleonowi walczył w grodzieńskim pułku huzarów, po czym awansował do stopnia pułkownika.