Jan Dolski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jan Karol Dolski
Kościesza (odm. Dolski Kniaź)
Kościesza (odm. Dolski Kniaź)
Data urodzenia 1637
Data śmierci 1695
Rodzina Dolscy
Rodzice Mikołaj Dolski
Helena Jelska
Małżeństwo Anna Chodorowska Elżbieta Ostroróg
Dzieci Katarzyna Dolska[potrzebne źródło], ż. Michała Serwacego Wiśniowieckiego

Jan Karol Dolski herbu Kościesza (ur. 1637 – zm. 1695) – marszałek wielki litewski od 1691, marszałek nadworny litewski od 1685, podczaszy wielki litewski od 1676, starosta piński.

W czasie potopu szwedzkiego, na czele własnej chorągwi wziął udział w bitwie pod Warszawą. Uczestniczył w kampaniach wojny polsko-rosyjskiej 1654-1667. Jako pułkownik wziął w 1666 udział w tłumieniu rokoszu Lubomirskiego. W latach 1667 i 1668 był posłem na Sejm. W 1669 poparł elekcję Michała Korybuta Wiśniowieckiego. W 1670 został krajczym wielkim litewskim. Był członkiem konfederacji kobryńskiej wojsk Wielkiego Księstwa Litewskiego w 1672 roku[1]. Walczył w bitwie pod Chocimiem w 1673. Elektor Jana III Sobieskiego z powiatu pińskiego w 1674 roku[2]. Wybrany posłem w 1676. Sejm tego roku przyznał mu gratyfikację w wysokości 20 000 złp za męstwo i odwagę. Na Sejmie 1678/1679 wybrany deputatem do rady przy boku króla. W 1685 mianowany marszałkiem nadwornym litewskim, a w 1691 marszałkiem wielkim.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Leszek A, Wierzbicki, Akt konfederacji wojska litewskiego zawiązanej w Kobryniu 22 listopada 1672 roku, w: Res Historica, t. 21, Lublin 2005, s. 137-138.
  2. Volumina Legum, t. V, Petersburg 1860, s. 161.