Jan Różewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy reżysera teatralnego. Zobacz też: Różewicz.
Jan Różewicz
Data i miejsce urodzenia 16 października 1953
Polska Gliwice
Data i miejsce śmierci 8 października 2008
Polska Wrocław
Narodowość polska
Dziedzina sztuki teatr
literatura
Profil na e-teatr.pl

Jan Różewicz (ur. 16 października 1953 w Gliwicach, zm. 8 października 2008 we Wrocławiu) – polski reżyser teatralny, dramaturg, scenarzysta, scenograf, poeta i prozaik.

Syn Tadeusza Różewicza.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył filologię polską na Uniwersytecie Wrocławskim, a potem, w roku 1982, został absolwentem Wydziału Reżyserii Dramatu krakowskiej PWST.

Zadebiutował w styczniu 1983 roku reżyserią sztuki Wyzwolony Stanisława Brejdyganta we wrocławskim Teatrze Współczesnym. W tym samym roku zrealizował swój spektakl dyplomowy Wesoły wspólnik autorstwa Wincentego Rapackiego (syna). Przedstawienie to wystawiono w Lubuskim Teatrze w Zielonej Górze.

W swej pracy artystycznej współpracował z wieloma polskimi teatrami – w Białymstoku, Bielsku-Białej, Cieszynie, Częstochowie, Elblągu, Gorzowie Wielkopolskim, Jeleniej Górze, Katowicach, Słupsku, Sosnowcu, Toruniu, Warszawie i innych. Najmocniej był jednak związany ze scenami Wrocławia. W mieście tym mieszkał przez prawie całe swoje życie. Prowadził też zajęcia artystyczne ze studentami Kolegium Karkonoskiego w Jeleniej Górze oraz warsztaty dramaturgiczne we Wrocławiu. Często reżyserował sztuki swojego ojca, Tadeusza.

Ostatnią jego pracą był poemat Monisz, czyli szatan zrobiony w Ararat (aut. Icchok Lejb Perec), który zaadaptował na potrzeby teatru i wyreżyserował w warszawskim Teatrze Żydowskim (premiera w 2001).

Pracę w teatrze godził z działalnością pisarską. W 1998 roku wydał debiutancki tomik poetycki Karty Merkucja (Wydawnictwo Dolnośląskie). Tworzył scenariusze dla teatru i filmu, dramaty, opowiadania, utwory poetyckie i eseje. Jego twórczość była publikowana w „Notatniku Teatralnym”, „Odrze”, „Śląsku” oraz „Warsztatach Polonistycznych”. Uczestniczył w warsztatach literackich w Hawthornden Castle w Szkocji (stypendium MKiS). Otrzymał III nagrodę w kategorii eseju za tekst Awangardzista konserwatywny w III Ogólnopolskim Konkursie Literackim im. Stefana Themersona w Płocku.

Zmarł po długiej i ciężkiej chorobie[1] we Wrocławiu. Pochowany został 16 października 2008 na wrocławskim Cmentarzu Grabiszyńskim.

Teatr i film[edytuj | edytuj kod]

Prace reżyserskie (wybór)[edytuj | edytuj kod]

Scenariusze[edytuj | edytuj kod]

  • 1991 – Płaskorzeźba, reż. J. Różewicz, Teatr Polski w Bielsku-Cieszynie
  • 1992 – Białe małżeństwo, współaut. i reż. Magdalena Łazarkiewicz
  • 2001 – Monisz, czyli szatan zrobiony w Ararat, Teatr Żydowski w Warszawie

Scenografie[edytuj | edytuj kod]

  • 1991 – Płaskorzeźba, reż. J. Różewicz, Teatr Polski w Bielsku-Cieszynie
  • 2000 – Śmieszny staruszek, reż. J. Różewicz, Teatr im. C. K. Norwida w Jeleniej Górze

Adaptacje[edytuj | edytuj kod]

Opracowanie muzyczne[edytuj | edytuj kod]

  • 2000 – Śmieszny staruszek, reż. J. Różewicz, Teatr im. C. K. Norwida w Jeleniej Górze

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Wrocław. Pogrzeb Jana Różewicza we czwartek. [dostęp 25 października 2008].