Jean-Baptiste Pillement

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Jean-Baptiste Pillement – Krajobraz z bydłem (Luwr)

Jean-Baptiste Pillement (ur. 24 maja 1728, zm. 26 kwietnia 1808) był malarzem i projektantem. Jest znany ze swoich subtelnych i delikatnych pejzaży, ale jego rola zależy przede wszystkim od grafik tworzonych na podstawie jego dzieł i ich wpływu na popularyzację stylu rokoko, a zwłaszcza upodobania dla chinoiserie, w Europie.

Pillement urodził się w Lyonie i miał wyjątkowo kosmopolityczną karierę. Przeniósł się z Paryża, gdzie pracował w fabryce Gobelin, do Lizbony. Po trzęsieniu ziemi w 1755 istniała potrzeba odbudowy miasta, co stworzyło wiele możliwości dla artystów. Pillement pracował w Queluz oraz dla holenderskiego konsula, popularnego kolekcjonera sztuki Jana Gildemeestera.

Pillement spędził osiem lat w Anglii, w pełni wykorzystując angielskie zamiłowanie do pejzaży. Tam zainspirowały go obrazy Nicolaesa Berchema. Pillement zaznajomił się z Davidem Garrickiem, sławnym aktorem, oraz jego austriacką żoną Evą Marią Weigel, którzy byli kolekcjonerami jego dzieł w Anglii.

Pillement udał się następnie w 1763 do Wiednia, zaś w 1765 roku do Warszawy, gdzie dekorował Zamek Królewski oraz Zamek Ujazdowski, co było jego największym projektem, wykonanym na zlecenie Stanisława Augusta Poniatowskiego. Pracował też w Petersburgu, Piemoncie, Mediolanie, Rzymie, Wenecji i w końcu udał się do Paryża, by pracować dla Marii Antoniny w Petit Trianon.

Podczas rewolucji francuskiej w 1789 Pillement przeniósł się do Pézenas w Langwedocji. Pod koniec życia powrócił do Lyonu, gdzie czynił projekty dla przemysłu jedwabnego i wykładał w Akademii założonej przez Napoleona.

Ilustracje Pillementa są mieszaniną fantastycznych ptaków, roślin i zwierząt, postaci ludzkich oraz chinoiserie. Jego projekty były używane przez grafików i dekoratorów na porcelanie i ceramice, ale też tekstyliach, tapetach i srebrach. Pillement odkrył w 1764 roku nową metodę zadrukowywania jedwabiu trwałymi kolorami (opisał ją w swych Wspomnieniach). Opublikował wiele albumów, jeden z nich to Œùvre de fleurs, ornements, cartouches, figures et sujets chinois z 1776.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]