Jezioro Nyskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jezioro Nyskie
Jezioro Nyskie
Jezioro Nyskie
Państwo  Polska
Rzeka Nysa Kłodzka
Całkowita pojemność 124 mln m³
Powierzchnia 20 km²
Głębokość 5-25 m
Funkcja retencyjna
Położenie na mapie Sudetów
Mapa lokalizacyjna Sudetów
Jezioro Nyskie
Jezioro Nyskie
Ziemia 50°27′27″N 17°16′51″E/50,457500 17,280833Na mapach: 50°27′27″N 17°16′51″E/50,457500 17,280833
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Jezioro Nyskie (Jezioro Głębinowskie, Zbiornik Nysa)zaporowy zbiornik retencyjny na Nysie Kłodzkiej zbudowany w 1971 r.

Jezioro jest położone w bezpośrednim sąsiedztwie miasta powiatowego Nysa, przy międzynarodowej trasie CzęstochowaKłodzko (droga krajowa nr 46).

Zapora tworząca jezioro jest betonowo-ziemna, o długości ponad 5 km i wysokości do 20 m. Powierzchnia jeziora to 2077 hektarów, pojemność całkowita zbiornika to 123,44 miliona metrów³, w tym stała rezerwa powodziowa w sezonie letnim wynosi 51,7 miliona metrów³[1].

Jezioro Nyskie powstało, przez zalanie wodą znacznego obszaru gminy Nysa. Większość tego obszaru stanowił las, wysiedlono ludzi i zburzono wsie: Brzezina Polska notowana w księdze łacińskiej Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis (pol. Księga uposażeń biskupstwa wrocławskiego) spisanej za czasów biskupa Henryka z Wierzbna w latach 1295–1305 jako Brzesina polonicali,[2][3], Miedniki, Różanka oraz częściowo Głębinów.

Przy odpływie zbiornika znajduje się elektrownia wodna (czteroturbinowa) z pracującymi dwiema turbinami Kaplana o łącznej mocy 4,8 MW, zasilająca sieć energetyczną kraju. Przepływ wynosi 2*30,5 m³/s, przy różnicy poziomów 20 m. Średni przepływ wieloletni u ujścia Nysy Kłodzkiej do Odry wynosi 50m³/s, przepływ nie powodujący strat w infrastrukturze poniżej zapory zależy od wezbrania Odry i waha się w zakresie 150 – 190 m³/s[4], natomiast w lipcu 1997r (powódź tysiąclecia) przepływ ten wynosił ponad 950 m³/s. Wówczas zrzut awaryjny z Jeziora Nyskiego zalał między innymi Nysę, Lewin Brzeski, liczne wsie w dorzeczu rzeki, jak i przyczynił się do znacznego podniesienia się wody w Odrze, która zalała Wrocław.

Obecnie Jezioro Nyskie i Otmuchowskie wraz z przyległymi terenami tworzą obszar Otmuchowsko-Nyskiego Obszaru Krajobrazu Chronionego, ponieważ nad brzegami zbiornika występuje wiele gatunków ptaków (mewa czarnogłowa, mewa srebrzysta, rybitwa rzeczna, czapla biała, łęczak, biegus malutki, biegus zmienny, brodziec piskliwy, cyraneczka, czajka, kulik wielki, kwokacz, siewnica)[5].

Jezioro Nyskie jest bogate w wiele gatunków ryb takich jak sandacz, szczupak, okoń, leszcz[6].

Do zbiornika oprócz Nysy Kłodzkiej uchodzą rzeki: Płocha, Widna, Biała Głuchołaska. W części zachodniej wydobycie żwiru doprowadziło do powstania niedużych wysp, których liczba zależy od aktualnego poziomu wody[5].

Północno-wschodni brzeg jeziora jest piaszczysty, tworząc naturalne piaszczyste plaże. Wzdłuż brzegu znajdują się ośrodki wczasowe z bazą noclegową (sezonowa), oraz porty jachtowe, największy to Nyski Ośrodek Rekreacji.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej we Wrocławiu. [dostęp 2013-06-20].
  2. Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis online
  3. H. Markgraf, J. W. Schulte, "Codex Diplomaticus Silesiae T.14 Liber Fundationis Episcopatus Vratislaviensis", Breslau 1889
  4. Ryszard Kosierb: Określenie nieszkodliwych dla doliny Nysy Kłodzkiej zrzutów ze Zbiornika Nysa. [dostęp 2009-06-29].
  5. 5,0 5,1 Zbiornik Nyski. ESE Natura 2000.
  6. Marta Jakubowska: Jezioro Nyskie (Głębinowskie). wedkuje.pl, 30 stycznia 2008.