Jezioro Otmuchowskie
| Jezioro Otmuchowskie | |
 Jezioro Otmuchowskie |
|
| Państwo |  Polska |
| Rzeka | Nysa Kłodzka |
| Rozpoczęcie budowy | 1928 |
| Uruchomiono | 1933 |
| Typ zapory | ziemna |
| Całkowita pojemność | 130,45 mln m³ |
| Powierzchnia | 20,6 km² |
| Głębokość | 18,4 m |
| Funkcja | retencyjna, energetyczna, rekreacyjna |
|
Położenie na mapie Sudetów
  Jezioro Otmuchowskie
|
|
 50°27′48″N 17°07′20″E / 50.463333333333, 17.122222222222Na mapach: 50°27′48″N 17°07′20″E / 50.463333333333, 17.122222222222 |
|
Jezioro Otmuchowskie[1] (Zbiornik Otmuchów[2]) – zbiornik zaporowy, zbiornik retencyjny wybudowany w latach 1928-33 (nosił wówczas nazwę Staubecken Ottmachau) na rzece Nysa Kłodzka[3], tuż powyżej miasta Otmuchów, tama ziemna. Przy maksymalnym piętrzeniu (18,6 m) zbiornik ma powierzchnię 20,6 km² i pojemność 130,45 hm³[2].
Zbiornik zamyka zlewnię Nysy Kłodzkiej o powierzchni 2352 km². Jego pojemność, oszacowana w 2001 roku na nowo w związku z sedymentacją osadów rzecznych, mierzona do wysokości przelewu (215,00 m n.p.m.) wynosiła 130,45 mln m³[4].
Uroczyste oddanie do użytku zbiornika o nazwie Ottmachauer See oraz uruchomienie elektrowni wodnej nastąpiło 17 czerwca 1933. Czteroturbinowa elektrownia wodna, znajdująca się przy odpływie, posiada dwie turbiny Kaplana o łącznej mocy 4,8 MW i zasilająca sieć energetyczną kraju. Przepływ wynosi 2*21,5 m³/s, przy różnicy poziomów 16 m.
Zbiornik należy do tak zwanej Kaskady Nysy Kłodzkiej, składającej się 4 zbiorników wodnych (Zbiornik Topola, Zbiornik Kozielno tworzące Jezioro Paczkowskie Jezioro Otmuchowskie i Jezioro Nyskie ) w środkowym biegu Nysie Kłodzkiej.
W pobliżu jeziora znajduje się unikalne na skalę krajową siedlisko czapli siwej. Wody jeziora są bogate w ryby, szczególnie w sandacze[3]. Po drugiej stronie miasta Otmuchów znajduje się Jezioro Nyskie.
W okolicach zapory gniazdują białorzytki. Można napotkać ogorzałki, rzadziej uhle, lodówki lub markaczki a także nura rdzawoszyjego i czarnoszyjego. W części zachodniej zbiornika w trzcinach i zaroślach wierzbowych gniazdują 3 gatunki perkozów, bączek, kropiatka oraz błotniak stawowy, a od końca kwietnia usłyszeć można brzęczki. Przelotnie zalatują celem odpoczynku kuliki wielkie, czajki, siewnice oraz biegusy zmienne i krzywodziobe. Stwierdzono także obecność kamusznika, ostrygojada i płatkonoga szydłodziobego.[5]
Przypisy
- ↑ Wykaz nazw wód stojących
- ↑ 2,0 2,1 Mały Rocznik Statystyczny. Główny Urząd Statystyczny, 2008. [dostęp 2009-06-25].
- ↑ 3,0 3,1 Sławek Pawlik: Jezioro Otmuchowskie. wedkuje.pl. [dostęp 2008-12-03].
- ↑ Ryszard Kosierb. Zmiany pojemności zbiorników retencyjnych kaskady Nysy Kłodzkiej. „Gospodarka wodna”. SIGMA-NOT.
- ↑ Antoni Marczewski i Michał Maniakowski: Ptasie ostoje. Warszawa: Carta Blanca, 2010, s. 346. ISBN 978-83-61444-29-9.
