Czapla biała
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Czapla biała | |
 |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ptaki |
| Podgromada | Neornithes |
| Nadrząd | neognatyczne |
| Rząd | pelikanowe |
| Rodzina | czaplowate |
| Rodzaj | Ardea |
| Gatunek | czapla biała |
| Nazwa systematyczna | |
| Ardea alba[1] | |
| Linnaeus, 1758 | |
| Synonimy | |
|
|
| Podgatunki | |
|
|
| Kategoria zagrożenia (CzKGZ)[2] | |
 |
|
| Zasięg występowania | |
 zimą latem cały rok |
|
 Systematyka w Wikispecies |
|
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
Czapla biała (Ardea alba) – gatunek dużego ptaka, z rodziny czaplowatych (Ardeidae), zamieszkującego wszystkie kontynenty, poza Australią i Antarktydą.
- Sytuacja w Polsce
- W Polsce nieliczny ptak lęgowy, licznie zalatujący. Do niedawna czapla biała jedynie zalatywała do Polski. Obecnie jest u nas także nielicznym ptakiem lęgowym. Wcześniej północny zasięg gniazdowania przebiegał przez Czechy i Słowację, obecnie następuje ekspansja tego gatunku na północ. Pierwszy przypadek gniazdowania w Polsce odkryto w 1997 r. nad Biebrzą, obecnie znane są również lęgowiska m.in. na zbiorniku Jeziorsko[3] i w ujściu Warty w Słońsku.
- Podgatunki
- Wyróżniono następujące podgatunki:
- czapla biała (Ardea alba alba)
- czapla amerykańska (Ardea alba egretta)
- czapla afrykańska (Ardea alba melanorhynchos)
Dawniej za podgatunek czapli białej uważano czaplę wschodnią (Ardea modesta)[4].
- Występowanie
- Czapla biała zamieszkuje w zależności od podgatunku:
- Ardea alba alba – pas od środkowej Europy i Bałkanów po środkową Azję. Zimuje w północnej i środkowej Afryce oraz środkowych Chinach i na Półwyspie Koreańskim. Do Polski regularnie i licznie zalatuje, a od niedawna nielicznie również się gnieździ.
- Ardea alba egrettus – Ameryka poza Kanadą, Alaską i Patagonią.
- Ardea alba melanorhynchos – subsaharyjska Afryka i Madagaskar.
- Biotop
- Duże obszary trzcin, delty rzek, zalewy, zarośla mangrowe.
- Wygląd zewnętrzny
- Największa biała czapla w Europie, wielkością dorównuje czapli siwej. Upierzenie śnieżnobiałe, w kątach dzioba żółty nieopierzony fragment skóry. W szacie godowej dziób czarny, a nogi żółte; z barków wyrastają wydłużone pióra. W szacie spoczynkowej dziób żółty, a nogi ciemne, żółtozielone.
- Wymiary
- Pożywienie
- Zwierzęta wodne, głównie drobne, szczególnie owady, chwytane przede wszystkim płyciznach.
- Głos
- W koloniach lęgowych często wydaje rechoczące krrrok.
- Lęgi
- Gniazduje w koloniach. Gniazdo umieszcza w trzcinach, rzadziej na drzewie. ciągu roku wyprowadza 1 lęg. Składa w różnych porach (zależnie od regionu) 2 do 5 bladoniebieskich jaj o długości 60 mm[6]. Wysiadywane są przez okres 25-26 dni przez obydwoje rodziców[6]. Pisklęta opuszczają gniazdo po ok. 6 tygodniach.
- Ochrona
- W Polsce gatunek objęty ochroną gatunkową ścisłą.
[edytuj] Zobacz też
Przypisy
- ↑ Ardea alba w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
- ↑ Ardea alba. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
- ↑ Antoni Marczewski, Michał Maniakowski: Ptasie Ostoje. Warszawa: Carta Blanca. Grupa Wydawnicza PWN, 2010. ISBN 978-83-61444-29-9.
- ↑ Frank Gill, Minturn Wright & David Donsker: Family: Ardeidae (ang.). IOC World Bird List: Version 2.6. [dostęp 20 grudnia 2010].
- ↑ 5,0 5,1 P. Sterry, A. Cleave, A. Clements, P. Goodfellow: Ptaki Europy: przewodnik ilustrowany. Warszawa: Horyzont, 2002, s. 46-47. ISBN 83-7311-341-X.
- ↑ 6,0 6,1 E. Keller, prof. dr. J. H. Reichholf, G. Steinbach i inni: Leksykon zwierząt: Ptaki. Cz. 1. Warszawa: Świat Książki, 2003, s. 54-55. ISBN 83-7227-891-1.
