Johann Friedrich Böttger

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Johann Friedrich Böttger

Johann Fiedrich Böttger (ur. 4 lutego 1682 w Schleiz, zm 13 marca 1719 w Dreźnie) - niemiecki alchemik, uznawany za twórcę europejskiej porcelany twardej.

Był uczniem berlińskiego aptekarza Zorna (od 1698). Pierwotnie próbował uzyskać złoto metodą transmutacji, jednak w obawie przed uwięzieniem przez króla pruskiego, uciekł do Wittenbergi (1701). Tu jednak został schwytany na rozkaz elektora saskiego i króla polskiego Augusta Mocnego, po czym przewieziony do Drezna.

Pierwotnie uważany za twórcę europejskiej porcelany, ale nowsze źródła podają, że wynalazcą porcelany był Ehrenfried Walther von Tschirnhaus, a Böttger był jego uczniem i kontynuował prace badawcze po śmierci Tschirnhausa w 1708 roku. Böttger aż do śmierci pracował w założonej przez króla manufakturze, nie mogąc opuszczać Drezna.