Julian Sitkowiecki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Julian Sitkowiecki
Data i miejsce urodzenia 7 października 1925
Kijów
Data i miejsce śmierci 23 lutego 1958
Moskwa
Instrument skrzypce
Gatunek muzyka poważna
Zawód skrzypek
Aktywność 1933 1956
Instrument
skrzypce

Julian G. Sitkowiecki (ur. 7 października 1925 w Kijowie, zm. 23 lutego 1958 w Moskwie – skrzypek rosyjski, solista moskiewskiej filharmonii.

Naukę gry na skrzypcach rozpoczął jako czteroletnie dziecko. Pierwszym nauczycielem był jego ojciec, Grigorij. Potem, w Szkole Głównej w Kijowie, David Bertie. Mając osiem lat występował przed francuskim skrzypkiem Jacquesem Thibaud, a rok później zagrał koncert skrzypcowy Mendelssohna z towarzyszeniem orkiestry symfonicznej kijowskiej Filharmonii. W 1939 rozpoczął naukę w Centralnej Szkole Muzycznej w Moskwie, gdzie uczył go m.in. Abram Jampolski. Kontynuował naukę w Konserwatorium Moskiewskim. Podczas działań wojennych uczelnię ewakuowano do Permu, gdzie Sitkowiecki ukończył studia i otrzymał dyplom. Po zakończeniu wojny wrócił do Moskwy. W 1945 Sitkowiecki wygrał ogólnokrajowy konkurs dla młodych wirtuozów skrzypiec, fortepianu i wiolonczeli (na tym samym konkursie za najlepszego pianistę uznano Swiatosława Richtera, a wśród wiolonczelistów najwyżej oceniono Mstisława Roztropowicza). W 1947 na festiwalu w Pradze pierwszą nagrodę podzielił Sitkowski z Leonidem Koganem i Igorem Bezrodnym.

W 1950 wziął ślub z pianistką Bellą Dawidowicz (często występowali wspólnie). Dwa lata później przyszedł na świat ich syn Dmitrij (który również został skrzypkiem i dyrygentem).

W 1952 Sitkowski został zdobywcą II nagrody w II Międzynarodowym Konkursie Skrzypcowym im. H. Wieniawskiego w Poznaniu (zwycięzcą konkursu został syn Dawida Ojstracha - Igor, druga nagroda przypadła, ex aequo, Wandzie Wiłkomirskiej i właśnie Julianowi Sitkowieckiemu). W 1955 w Brukseli przyznano mu drugą nagrodę na Międzynarodowym Konkursie Muzycznym im. Królowej Elżbiety Belgijskiej.

Od 1948 występował w Kwartecie im. Czajkowskiego - razem z Antonem Szarojewem, Rudolfem Barszajem i Jakowem Słobodkinem, jednak z uwagi na stan zdrowia po pewnym czasie zrezygnował z koncertów. Ostatni jego publiczny występ odbył się w 1956. W tym samym roku stwierdzono u niego raka płuc. Zmarł w Moskwie w 1958.

Dyskografia w Polsce (wybór)[edytuj | edytuj kod]

  • Polskie Nagrania (L 0022): LP David Ojstrach, Julian Sitkowiecki, Ina Kolegorska (Inna Kollegorskaja)
  • Polskie Nagrania Muza (L 0445): Wychowanie muzyczne - Płytoteka (różni wykonawcy m.in. Julian Sitkowiecki)
  • Polskie Nagrania Muza (SX 1726): LP Mistrzowskie interpretacje vol. 1 (m.in. Julian Sitkowiecki)
  • Polskie Nagrania Muza (XL 0385): Laureaci Konkursów im. H. Wieniawskiego vol. 1 (Igor Ojstrach, Julian Sitkowiecki, Wanda Wiłkomirska)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]