Kiełki (kulinaria)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Kiełkirośliny we wczesnej fazie wzrostu, nie przekształcone w siewki. Kiełki otrzymywane z nasion niektórych gatunków roślin (między innymi warzyw, zbóż i ziół) są wykorzystywane jako produkt spożywczy. Ze względu na duże ilości łatwo przyswajalnych składników odżywczych, wytwarzanych podczas procesu kiełkowania (między innymi białek, tłuszczów, witamin i związków mineralnych), są cennym elementem diety. Zawartość tych składników jest większa niż w porównywalnej masie w pełni wykształconych części jadalnych odpowiednich roślin. Kiełki są dostępne przez cały rok.

Do kiełkowanie najczęściej używa się nasion brokułu, ciecierzycy, fasoli, grochu, kukurydzy, lucerny, pora, pszenicy, rzodkiewki, słonecznika, soczewicy, soi i innych.

Kiełki najczęściej spożywa się na surowo. Są wykorzystywane do przyrządzania kanapek, past, do smarowania pieczywa, surówek i sałatek. Mogą być używane jako dekoracja do potraw. Niektóre rodzaje kiełków (zwłaszcza roślin strączkowych) mogą być spożywane na ciepło.

Bibliografia [edytuj]

  1. Maren Bustorf – Hirsch: Kiełki: Żywność i lek w naszej kuchni. Warszawa: Oficyna Wydawnicza Interspar, 2007.
  2. Steve Meyerowitz: Sprouts: The Miracle Food. The Complete Guide to Sprouting. Sproutman Publications, 1999.