Kościół św. Elżbiety w Bratysławie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kościół św. Elżbiety w Bratysławie
Kostol svätej Alžbety
Kościół św. Elżbiety w Bratysławie
Państwo  Słowacja
Miejscowość Bratysława
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Wezwanie św. Elżbiety
Położenie na mapie Bratysławy
Mapa lokalizacyjna Bratysławy
Kościół św. Elżbiety w Bratysławie
Kościół św. Elżbiety w Bratysławie
Położenie na mapie Słowacji
Mapa lokalizacyjna Słowacji
Kościół św. Elżbiety w Bratysławie
Kościół św. Elżbiety w Bratysławie
Ziemia 48°08′36,2″N 17°07′00,6″E/48,143389 17,116833Na mapach: 48°08′36,2″N 17°07′00,6″E/48,143389 17,116833
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Kościół św. Elżbiety (słow. Kostol svätej Alžbety, węg. Szent Erzsébet-templom, niem. Sankt-Elisabeth-Kirche), zwany też Niebieskim kościółkiem (Modrý kostolík) – secesyjna, jednonawowa świątynia znajdująca się w Bratysławie, w dzielnicy Stare Miasto. Fundatorem był cesarz Franciszek Józef I – w powszechnej opinii druga w mieście świątynia poświęcona św. Elżbiecie miała uczcić pamięć jego tragicznie zmarłej żony, cesarzowej Elżbiety.

Swoją nazwę zawdzięcza niebieskiemu kolorowi ścian zewnętrznych świątyni. Nietypowy kształt i eliptyczna wieża o wysokości prawie 37 metrów to zasługa projektanta, Ödöna Lechnera, węgierskiego architekta, współtwórcy wielu budynków secesyjnych w Budapeszcie. Kościół powstał w latach 19091913, a za patronkę przyjęto św. Elżbietę Węgierską, żyjącą w XIII wieku, urodzoną na bratysławskim zamku. Początkowo świątynię miała wieńczyć kopuła, ostatecznie zdecydowano się na dach czterospadowy. Znacznie pomniejszona kopuła, w kształcie w jakim planowano wybudować kopułę nad kościołem, znajduje się nad kazalnicą.

W świątyni charakterystyczne są formy ceramiczne, tzw. majolika z manufaktury Zsolnay'a z Peczu; kolor niebieski dominuje zarówno w wystroju wnętrza jak i z zewnątrz. Wejścia do świątyni obudowane są neoromańskimi filarami z elementami orientalnymi.

Nad głównym wejściem znajduje się mozaika przedstawiającą patronkę kościoła z różami. Obraz z podobną sceną jest również umieszczony wewnątrz, nad głównym ołtarzem, natomiast w ołtarzu bocznym płaskorzeźba pokazuję św. Teresę. Autorami elementów wyposażenia byli artyści węgierscy. Wewnątrz znajdowało się kiedyś marmurowe epitafium poświęcone cesarzowej Elżbiecie, w miejscu płaskorzeźby św. Teresy – obecnie jest ono w budynku plebanii.

Dzwony w świątyni zainstalowano w 1911 r. Podczas konsekracji w głównym ołtarzu umieszczono relikwie św. Elżbiety, św. Klemensa i św. Teodory.

W pobliżu kościoła, na ulicy Grösslingovej, znajdują się secesyjne budynki gimnazjum, tzw. Gymnázium Gamča, również zaprojektowane przez Lechnera, które razem ze świątynią oraz plebanią tworzą zwarty i dopasowany obszar architektoniczny. W ostatnim okresie kościół jak i plebanię gruntownie odremontowano; na renowację czekają jeszcze budynki gimnazjum.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Galeria[edytuj | edytuj kod]