Kodeks wyborczy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. – Kodeks wyborczy
Nazwa potoczna Kodeks wyborczy
Skrót nazwy k. w.
Data wydania 5 stycznia 2011
Miejsce publikacji  Polska, Dz. U. z 2011 r. Nr 21, poz. 112
Data wejścia w życie 1 sierpnia 2011
Rodzaj aktu ustawa
Przedmiot regulacji prawo wyborcze
Status obowiązujący
Ostatnio zmieniony przez Dz. U. z 2014 r. Nr 0, poz. 1072
Wejście w życie ostatniej zmiany 26 sierpnia 2014
Przeczytaj: Ważne zastrzeżenia!

Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. – Kodeks wyborczy[1] – polska ustawa uchwalona przez Sejm RP, regulująca prawo wyborcze. Zawiera przepisy dotyczące przeprowadzania wyborów parlamentarnych, wyborów prezydenckich, wyborów samorządowych i wyborów do Parlamentu Europejskiego, przepisy o warunkach ich ważności i przepisy karne za przestępstwa popełnione przeciwko wyborom. Ustawa weszła w życie w dniu 1 sierpnia 2011 roku. Wcześniejsze ustawy dotyczące wyborów zostały uchylone zgodnie z art. 10 ustawy o przepisach wprowadzających ustawę – Kodeks wyborczy[2].

Z inicjatywą połączenia aktów prawnych, tj. ustawa ordynacja wyborcza do Sejmu RP i do Senatu RP, ustawa o wyborze Prezydenta RP, ustawa ordynacja wyborcza do rad gmin, rad powiatów i sejmików województw, ustawa o bezpośrednim wyborze wójta, burmistrza, prezydenta miasta, ustawa ordynacja wyborcza do Parlamentu Europejskiego, w jeden akt o nazwie Kodeks wyborczy wystąpił Instytut Spraw Publicznych. Fundacja ta postulowała wprowadzenie zmian do prawa wyborczego takich jak:

  • głosowanie korespondencyjne Polaków przebywających za granicą,
  • wprowadzenie dwudniowego głosowania,
  • ujednolicenie godzin otwarcia lokali wyborczych,
  • głosowanie przez pełnomocnika wyborców niepełnosprawnych i powyżej 75. roku życia,
  • umieszczanie obwieszczeń wyborczych w internecie,
  • wprowadzenie jednomandatowych okręgów wyborczych w wyborach do Senatu RP,
  • wprowadzenie przejrzystych procedur finansowania kampanii wyborczych[3].

Nowelizacje i wyroki Trybunału Konstytucyjnego[edytuj | edytuj kod]

Ustawę znowelizowano kilkukrotnie. Ostatnia zmiana weszła w życie w 2014 roku[4].

Nowelizacja tej ustawy z 3 lutego 2011 roku, dotycząca zakazu emisji płatnych audycji wyborczych w publicznej telewizji i radiu[5], została uchylona jako niezgodna z Konstytucją[6].

W wyniku wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 20 lipca 2011 część uregulowań z procedury wyborczej uznana została za niezgodne z Konstytucją, m.in dwudniowy czas przeprowadzania wyborów do Sejmu i Senatu.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Uzasadnienie: http://orka.sejm.gov.pl/proc6.nsf/opisy/1568.htm
  2. Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. – Przepisy wprowadzające ustawę - Kodeks wyborczy (Dz. U. z 2011 r. Nr 21, poz. 113)
  3. Instytut Spraw Publicznych
  4. Ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zmianie ustawy – Kodeks wyborczy oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2014 r. Nr 0, poz. 1072)
  5. Ustawa z dnia 3 lutego 2011 r. o zmianie ustawy - Kodeks wyborczy (Dz. U. z 2011 r. Nr 26, poz. 134)
  6. Wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 20 lipca 2011 r. sygn. akt K 9/11 (Dz. U. z 2011 r. Nr 149, poz. 889)
Scale of justice gold.png Artykuł uwzględnia ograniczony pod względem terytorialnym stan prawny na 14 września 2011. Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć prawnych w Wikipedii.