Kolej obwodowa w Łodzi
 |
Ten artykuł od 2010-03 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
Łódzka kolej obwodowa to linia kolejowa, która otacza Łódź ze wszystkich stron. Odchodzi ona od linii Łódź Fabryczna – Koluszki (linia nr 17) w rejonie ulic: Maszynowej, Lawinowej i Henrykowskiej niedaleko stacji Łódź Widzew. W stronę południową przecina ulicę Rokicińską idąc po wiadukcie nad jezdnią, następnie zbliża się do Niciarnianej i przebiega pod ulicami Przybyszewskiego i Dąbrowskiego, przecina Śląską i dochodzi do dworca Łódź Chojny. Od dworca Łódź Widzew do stacji Łódź Chojny stanowi linię kolejową nr 540. Następnie nad Rzgowską i Pabianicką dochodzi do linii Kalisz – Warszawa, razem przez stację Łódź Kaliska Towarowa idą do dworca Kaliskiego. Potem przez Łódź Żabieniec, pod Limanowskiego, dochodzi do wiaduktu i stacji PKP w Zgierzu. Na południe od stacji Zgierz biegnie przez Las Chełmy, następnie wschodnim skrajem łódzkiego osiedla Radogoszcz, wiaduktami ponad ulicami Łagiewnicką i Warszawską, przez dawną stację Łódź Radogoszcz i pod wiaduktami na ulicach Strykowskiej, Brzezińskiej i Pomorskiej dochodzi w rejon Widzewa.
Linia została wybudowana w roku 1898 przez Towarzystwo Kolei Warszawsko-Wiedeńskiej. Początkowo była linią szerokotorową, jedną z nielicznych na lewym brzegu Wisły.
